Τινάζω το τραπεζομάντιλο στο μπαλκόνι!
Κρύος καιρός! Χιόνια στα ορεινά και στα ημιπεδινά!
Στο περβάζι, η άδεια, πήλινη γλάστρα μοιάζει με αρχαίο έκθεμα σε μουσείο.
Η λεμονιά ένιωσε το πρώτο της ρίγος για φέτος.
Στις γιορτές μαζέψαμε όλα τα λεμόνια που κρέμονταν σαν λαμπιόνια από τα κλαδιά της.
Το χοιρινό με λάχανο και μπόλικο λεμόνι ήταν ό,τι έπρεπε για σήμερα.
‘’ Σιγά μην ήταν ’’ χαχάνισε ο μικρότερος γιος μου.
Ρίγησα! Μα να τα ετοιμάζεις όλα και ν` ακούς παρατηρήσεις.
‘’Υπάρχουν παιδιά στην Αφρική που πεινάνε’’ σκέφτομαι να πω.
Μες τα χρόνια, το έχω πει κάμποσες φορές και στα δυο μου τέκνα.
Οι παρατηρήσεις για το φαγητό καταλήγουν σε γκρίνια.
Το ίδιο και οι επαναλήψεις!
Το προσπερνώ!
Η μάνα μαθαίνει να υπομένει! Να προσπερνά!
Τα παιδιά είναι ούτως ή άλλως δύσκολοι πελάτες.
Ο παγωμένος αέρας με χτυπάει στο πρόσωπο.
Ψιθυρίζω λέξεις, όπως ’’Τυνησία, Μεξικό ’’
και όποια άλλη Υποσαχάρια περιοχή θυμηθώ.
Ζεσταίνεται το μέσα μου!
Τους χειμώνες στη Θεσσαλονίκη, όταν φύσαγε ο Βαρδάρης, μπρρρρ, σκαρφιζόμασταν με τις φίλες μου για το κρύο διάφορα ωραία αστεία.
Ένα απ` αυτά ήταν το κόλπο με τις ζεστές χώρες. Περπατούσαμε ως τη στάση του λεωφορείου μες το τσουχτερό κρύο, λέγοντας ένα κατεβατό καυτά ονόματα:
’’ Αραβικά Εμιράτα, Μποτσουάνα, Μεξικό ’’
Κάναμε βόλτα στην παραλία και φωνάζαμε:
" Μαδαγασκάρηηη "
Ήταν σαν να διανύουμε τη λεωφόρο των Μπαομπάμπ.
Διπλώνω την τσάκιση του υφάσματος με τα δόντια, μυρίζοντας το μαλακτικό με άρωμα βανίλιας.
Η γκρίνια στο τραπέζι είναι ό,τι χειρότερο.
Στην εκπληκτική σειρά ‘’Γέλοου Στόουν’’ όλες οι παθογένειες της οικογένειας που πρωταγωνιστεί, αναδύονται απ` το μακρινό και κοντινό παρελθόν.
Αρχέγονες πίκρες, ματαιώσεις, ανακατεύονται στην κατσαρόλα με το βραστό βοδινό και όλα τα νόστιμα εδέσματα που ετοιμάζει αγόγγυστα ο μάγειρας του σπιτιού.
Ναι! Μάγειρας στο σπίτι!
Το λες και μαγεία
Όλα τα παράπονά τους, λοιπόν, έβγαιναν στην επιφάνεια της δρύινης τραπεζαρίας την ώρα του μεσημεριανού γεύματος,
Και τ` ακουμπούσαν τοξικά και άτσαλα στο τραπέζι μαζί με τα μαχαιροπήρουνα.
Άλλοι σηκώνονταν και έφευγαν παρεξηγημένοι χτυπώντας με θυμό την λευκή πετσέτα τους στο τραπέζι, κάποιοι κοίταζαν σκυθρωποί το γεμάτο πιάτο τους κι άλλοι παρέμεναν στη θέση τους μασώντας αμήχανα την τροφή και την μοίρα της οικογένειας που τους έλαχε.
Η μαρμελάδα φράουλα, ως επιδόρπιο, στεκόταν ανέγγιχτη.
Παρόμοιες σκηνές συγκρούσεων και αποκαλύψεων εκτυλίσσονται και στην πραγματικότητα.
Άλλωστε, η τέχνη μιμείται τη ζωή ή και το αντίθετο.
Πόσο εύκολο όμως είναι, ν` αλλάξει κανείς την πραγματικότητα;
Πολύ στενή μου φίλη είπε, ότι διάβασε το εξής εκπληκτικό:
Mια γυναίκα με κατάθλιψη ανακάλυψε, μέσω της θεραπείας της, οτι αυτό που την έθλιβε ήταν το παρελθόν της.
Και κατάφερε να το αλλάξει.
Άλλαξε την οπτική της!
Απείρως πιο δύσκολο.
Πάντως στο ζοφερό παρόν, σύμφωνα με έκθεση του ΟΗΕ, την προηγούμενη χρονιά, 733 εκατομμύρια άνθρωποι αντιμετώπισαν πείνα.
Η περιοχή που πλήττεται περισσότερο είναι η Αφρική.
Τινάζω άλλη μία το τραπεζομάντιλο.
Το ποδοβολητό από τις γάτες της γειτονιάς είναι εκκωφαντικό.
Με ταχύτητα Τσιτάχ ορμάνε στα ψίχουλα που σκορπίζουν στο βρεγμένο χώμα.
Τους πετάω τα τελευταία κομμάτια χοιρινού που περίσσεψε.
Όλες οι σημαντικές και έκτακτες ειδήσεις σήμερα
Voucher 750 ευρώ σε εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα - Ανοίγουν οι αιτήσεις
