H κατανομή θέσεων των μόνιμων διορισμών στην πρωτοβάθμια, αναπόφευκτα, θα έφερνε στο προσκήνιο την πάγια πόλωση ανάμεσα σε ειδικότητες και δασκάλους.
Και μόνο καλό μπορεί να είναι αυτό γιατί μπορούμε ξεκάθαρα και χειροπιαστά να δούμε ποιες είναι οι πραγματικές προτεραιότητες όχι του Υπουργείου, αλλά των ίδιων των εκπαιδευτικών αλλά και διευθυντών σχολικών μονάδων.
Το χαρμόσυνο νέο των διορισμών ακολούθησε η κατά συρροή καταγγελτική ρητορική των συντεχνιών και η λογική του εμείς και εσείς. Αλλά επειδή σε καμία περίπτωση δεν τίθεται θέμα εξαφάνισης κάποιου κλάδου και εφόσον δεν θα επικρατήσουν οι άγριοι σε βάρος των ήμερων, δεν μας μένει άλλη επιλογή πέρα από συζήτηση με απλά επιχειρήματα. Για μία φορά ας σκεφτούμε σαν σύνολο εκπαιδευτικών, πέρα από το νούμερο που ακολουθεί το ΠΕ μας.
Εικαστικά, θεατρολογία, μουσική και ξένες γλώσσες είναι ένα αναπόσπαστο κομμάτι του προγράμματος στην πρωτοβάθμια. Ελάχιστα είναι τα δημοτικά σχολεία στη χώρα μας που κατάφεραν έστω και για μία χρονιά να έχουν όλες τις ειδικότητες για όλη τη σχολική χρονιά. Κάθε χρόνο ακούμε διευθυντές μετά την έναρξη της σχολικής χρονιάς να λένε πως δεν ξέρουν τι θα τους στείλουν και ΑΝ θα τους στείλουν, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να βγει σταθερό πρόγραμμα και πολλές φορές να μην μπορεί να λειτουργήσει το ολοήμερο γιατί οι ώρες των ειδικών μαθημάτων δίνονται προσωρινή δεύτερη ανάθεση σε δασκάλους. Στις περισσότερες περιπτώσεις η προσωρινή λύση της δεύτερης ανάθεσης θα γίνει και μόνιμη.
Για να ξεκαθαριστεί πόσα είναι τα πραγματικά κενά των δασκάλων δεν πρέπει να κοιτάξουμε απλά τις προσλήψεις αναπληρωτών των προηγούμενων ετών, αλλά να υπολογίσουμε πόσα είναι τα πραγματικά λειτουργικά κενά των ειδικοτήτων.
Τα μαθήματα ειδικοτήτων είναι μία ανοιχτή πληγή στο σύστημα της πρωτοβάθμιας που έχει πολύ μεγαλύτερη διάσταση από το απλό αίτημα μονιμοποίησης. Σήμερα όλοι οι εκπαιδευτικοί, πριν απαιτήσουμε μονιμοποίηση, πρέπει να αναρωτηθούμε: "Θέλουμε την τέχνη στο σχολείο;"
Οι εκπαιδευτικοί ειδικοτήτων σε πολλές περιπτώσεις αναγκαστικά θα πρέπει να υπηρετούν σε 2, 3 ή και 4 σχολεία. Καταλαβαίνουμε πως η αοριστία πρόσληψης ενός και μόνο εκπαιδευτικού επηρεάζει ταυτόχρονα πολλές σχολικές μονάδες.
Η καθυστέρηση καθιέρωσης λειτουργικών κενών ειδικοτήτων και η εν δυνάμει μετατροπή τους σε οργανικά είναι και καθυστέρηση στην ορθή λειτουργία των σχολικών μονάδων.
Επίσης η ίδια καθυστέρηση είναι και μία σιωπηλή εξαφάνιση των μαθημάτων αυτών από τα σχολεία εφόσον το κάθε σχολείο θα πρέπει να βρει μία λύση κάλυψης του προγράμματος του όσο το δυνατό συντομότερα.
Αρχικά ας αναρωτηθούμε σε τι σχολεία θέλουμε να δουλεύουμε. Σε δομές αυτοσχεδιασμού και τυχαίων αναθέσεων ή σε σχολεία με ξεκάθαρες εκπαιδευτικές προτεραιότητες από την πρώτη μέρα του σχολικού έτους;
Και αν όλοι οι εκπαιδευτικοί σύσσωμοι αποφασίσουμε, ας προχωρήσουμε και στην απαίτηση μονιμοποίησης όλων των εκπαιδευτικών.
Ας βάλουμε δυναμικά, σε μία εποχή που οι δεξιότητες των παιδιών θυσιάζονται στο έλεος του τάμπλετ και των κινητών, τις τέχνες πίσω στα σχολεία. Όλοι οι εκπαιδευτικοί, παιδιά και κοινωνία θα επωφεληθούν.
Ειδικά για Κυκλάδες και νησιά τα παραπάνω επιχειρήματα έχουν μεγαλύτερη βαρύτητα, λόγω της πολυπλοκότητας εγκατάστασης, εύρεσης κατοικίας και διαθεσιμότητας εκπαιδευτικών.
*Εικαστικός
Όλες οι σημαντικές ειδήσεις
Σκάει στην Εκπαίδευση νέα μεγάλη "Βόμβα" για Ιταλικό Πανεπιστήμιο
Πανελλήνιες 2026: Θέματα, Λύσεις, Αποτελέσματα και Bάσεις στο google
