Συγκεκριμένα, προκειμένου περί πτυχιούχων εξωτερικού που συμβαίνει να έχουν αξιωθεί ΝΕΟΤΑΤΗΣ επιστημονικής ειδικότητας (μη προσφερόμενης ακόμα στην Ελλάδα μέσω κάποιου προπτυχιακού προγράμματος σπουδών σε ημεδαπό ΑΕΙ), ο ΔΟΑΤΑΠ πλέον δεν θα εκδίδει αναγνωριστική απόφαση για τέτοια πτυχία δυσεύρετης τεχνογνωσίας.
Αντί εγκριτικής απόφασης επί της σχετικής αίτησης τους, δηλ, θα χορηγεί στους κατόχους τέτοιων αλλοδαπών τίτλων (προηγμένων) σπουδών μια … βεβαίωση που θα πιστοποιεί, απλώς, ότι το υπόψη πτυχίο είναι μεν τίτλος σπουδών α’ κύκλου, πλην όμως δεν υπάρχει συγκρίσιμο πτυχίο της ημεδαπής, για να αναγνωρισθεί η ισοδυναμία του με αυτό (άρθρο 310 παρ. 4 εδαφ. στ’ του, υπό ψήφιση, σχεδίου Νόμου)!
Προφανώς, με μια βεβαίωση του πιο πάνω περιεχομένου στις «αποσκευές» τους (αντί πράξης ρητής αναγνώρισης) είναι ΝΟΜΙΚΑ ΑΔΥΝΑΤΟ να γίνουν δεκτοί στην εγχώρια αγορά εργασίας οι – υπό … προσέλκυση εκ του εξωτερικού – νέοι επιστήμονες μας. Και δεν αναφερόμαστε εδώ μόνο στους ενδιαφερόμενους να απασχοληθούν στο δημόσιο τομέα, αλλά ακόμη και σ’ αυτούς που ήδη έχουν προσκληθεί για μισθωτή απασχόληση από ΙΔΙΩΤΙΚΕΣ Εταιρείες συμμετέχουσες στην εθνική ‘σταυροφορία’ του λεγόμενου brain gain (σημειωτέον, προκειμένου για άσκηση ‘νομοθετικά ρυθμιζόμενου επαγγέλματος’ απαιτείται προηγούμενη αναγνώρισης ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΗΣ ισοδυναμίας)!
Πιστεύει ο Κος Πρωθυπουργός και η κυβέρνηση του ότι με τέτοιες πολιτικές προωθείται αποτελεσματικά η προαναφερόμενη εθνική πρωτοβουλία ή, μήπως, ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΟ ΑΝΤΙΘΕΤΟ;
*Δικηγόρος, πρόεδρος Ινστιτούτου για την Αναγνώριση Τίτλων Σπουδών Εξωτερικού – ‘ΙΑΤίΣΕ’
