Παρατηρητές φαινομένων που, κατά κανόνα, απατούν
και αναγνώστες καταστάσεων που αναζητούν επαλήθευση με τις αισθήσεις τους.
Όπως η εκπαίδευση και η παιδεία,
με σχέση διδυμίας διζυγωτική.
Η πρώτη, πλήρως υποταγμένη στην τεχνοκρατία και την αριστο-κρατία.
Ενώ η δεύτερη έχει πάρει διαζύγιο, χωρίς συναίνεση, από την καλλιτεχνική παιδεία
που καλλιεργεί την επαλήθευση των πραγμάτων με την βοήθεια των αισθήσεων.
Η βαθιά αγνωσία των πολιτικών για την βαθιά σχέση επιστήμης – παιδείας και τέχνης.
Η κύρια ρίζα της εκπαιδευτικής παρακμής στην Χώρα μας.
«Μεσάνυχτα βαθιά σκοτεινιασμένα» στο μυαλό τους, κατά τον λαϊκό στίχο.
Φιλόλογος χωρίς στενή φιλία με τα μαθηματικά, δεν υφίσταται.
Μαθηματικός χωρίς στενή φιλία με τον λόγο, επίσης δεν υφίσταται.
Όπως και Μουσικός, χωρίς στενή φιλία με τον λόγο και τα μαθηματικά.
Τα αυτά και για τις υπόλοιπες ειδικότητες.
Μεταρρυθμίσεις. Όλες γύρω από την διοίκηση της εκπαίδευσης όλων των βαθμίδων.
Ειδικά η τελευταία.
Μια- δυο… ξένες γλώσσες στα νήπια, πριν την μητρική…και μετά υπολογιστές
για την ανάπτυξη των δεξιοτήτων τους!
«Ο μόνος σοβαρός λόγος να μάθεις μια ξένη γλώσσα
είναι για να μπορείς να αναγνώσεις την ξένη λογοτεχνία» είπε κάποτε κάποιος σοφός.
Τίποτε απολύτως, χρόνια τώρα, για την αναμόρφωση - αναβάθμιση των προγραμμάτων σπουδών.
Όλων των επιστημών και ειδικότερα των ανθρωπιστικών,
με αποτέλεσμα την υποβάθμιση και εν τέλει την απαξίωση.
Όλα στο βωμό της τεχνοεπιστήμης – τεχνοκρατίας προς σίτιση της παρασιτικής ολιγαρχίας – αριστοκρατίας.
«Το μοιραίο δίδυμο καπιταλισμού και τεχνοεπιστήμης»
Ενίοτε και μολυσματικό ως εξόχως παρασιτικό.
Ξενιστής των ως άνω παρασίτων, η κοινωνία των «θεατών».
Αντίδοτο η κοινωνία των πολιτών.
Εν τέλει σωτήρια, μόνο η ανάγνωση της παγκόσμιας Ιστορίας.
Άλλωστε όπως έχει ξαναειπωθεί «η ανάγνωση είναι η ετεροθαλής αδελφή της προσευχής»
για έναν καλύτερο κόσμο.
Σιωπηλή μάχη, που μπορεί να δώσει ακόμη και μια καλογραμμένη σελίδα σχολικού βιβλίου.
*Παναγιώτης Ι. Κύκλης, Χημικός
