Μέσα στην πανδημία και τα επακόλουθα της, αναδείχθηκε για άλλη μια φορά η έλλειψη νομικής προστασίας των εκπαιδευτικών στελεχών και μη κατά τη διάρκεια της εκπλήρωσης των θεσμικών, εκπαιδευτικών και παιδαγωγικών τους καθηκόντων, από τις κάθε λογής αδικαιολόγητες γονεϊκές αλλά και συναδελφικές επιθέσεις.
Διευθυντές, Υποδιευθυντές και απλοί εκπαιδευτικοί "σύρονται" σε αστυνομικά τμήματα και δικαστικές αίθουσες, με οικονομική επιβάρυνση γι' αυτούς, και την Πολιτεία με το υπουργείο Παιδείας να "προσφέρουν" εισαγγελικές συστάσεις προς τους μόνους, μη υπεύθυνους για αυτή την κατάσταση αστυνομικούς, για την αντιμετώπιση των γεγονότων.
Πότε επιτέλους θα θωρακιστούν οι εκπαιδευτικοί με νομοθετικές ρυθμίσεις που θα αποτρέπουν αυτές τις επιθέσεις;
Πότε τα στελέχη θα σταματήσουν να φοβούνται την εκπλήρωση των καθηκόντων τους, γιατί αναλαμβάνοντας ευθύνες θα υφίστανται "νομικές" συνέπειες;
Πότε τα εκπαιδευτικά συνδικαλιστικά όργανα θα "σκύψουν" επιτακτικά και απαιτητικά πάνω σε τέτοια θέματα;
Και για να μη ξεχνάμε, πότε το υπουργείο θα αντιμετωπίσει ανθρώπινα, ένα από τα σοβαρότερα προβλήματα που υπάρχει στο εκπαιδευτικό σύστημα, το θέμα των αδυνατούντων να διδάξουν εκπαιδευτικών το οποίο τόσα προβλήματα εκπαιδευτικά και νομικά δημιουργεί στα σχολεία;
Και μέχρι τότε τουλάχιστον, ως ελάχιστη βοήθεια, να αναλάβει το υπουργείο, μέσω των νομικών τμημάτων των Περιφερειακών Διευθύνσεων, την υποστήριξη και εκπροσώπησή τους.
Με εκτίμηση
Θανάσης Φαλούκας
Φυσικός-R/H
πρ. Διευθυντής Δ.Ε. Β΄Αθήνας
