Μετά το στραπάτσο με την «αξιολόγηση των σχολικών μονάδων» και τη συμμετοχή σε αυτή ούτε του 15% των σχολείων πανελλαδικά (στο δε Ρέθυμνο έλαβε απόφαση συμμετοχής μόνο ένας σύλλογος Δημοτικού σχολείου και κανένας σε σχολείο της Δευτεροβάθμιας), η υπουργός Θρησκευμάτων και καθόλου Παιδείας ετοιμάζεται να φέρει προς ψήφιση νόμο για την ατομική αξιολόγηση των εκπαιδευτικών· ασφαλώς τον Ιούλιο, που τα σχολεία είναι κλειστά.
Το ‘’μότο’’ που διαρρέει η πολιτική ηγεσία του ΥΠΑΙΘ και δεν φημίζεται για την πρωτοτυπία του (ούτε το μότο, ούτε το ΥΠΑΙΘ) είναι «Όποιος αξιολογεί αξιολογείται». Κατά τη γνώμη μου, πρόκειται για έναν εξυπνακισμό, χωρίς περιεχόμενο, που υπό άλλες συνθήκες δεν θα άξιζε της προσοχής μας περισσότερο από το τραγούδι του τέττιγος το θέρος – στην πραγματικότητα, τα τζιτζίκια είναι κατά πολύ συμπαθέστερα. Επειδή όμως ένα μέρος της κοινής γνώμης, καλή τη πίστει, γοητεύεται από πομφόλυγες της κυρίαρχης ιδεολογίας, καλό είναι να μην τις αφήνουμε αναπάντητες. Επί του συγκεκριμένου μπορούμε να κάνουμε τρεις απλές παρατηρήσεις:
1. Στον κοινωνικό καταμερισμό εργασίας δεν είναι απαραίτητο, ούτε συνηθίζεται, σε όποιον κάνει κάτι να του ανταποδίδεται ή να υφίσταται το ίδιο. Θα ήταν σαν να λέμε ότι ένας δικαστής που τιμωρεί πρέπει να τιμωρείται κι αυτός, ένας αστυνομικός που συλλαμβάνει πρέπει με τη σειρά του να συλλαμβάνεται ή τα μέλη ενός θιάσου που έδωσαν μια παράσταση να υποχρεούνται να παρακολουθήσουν μία και οι ίδιοι.
2. Η αξιολόγηση των μαθητών από τους εκπαιδευτικούς δεν συνιστά επιλογή των εκπαιδευτικών αλλά είναι υποχρεωτική και για τους ίδιους. Το κράτος δηλαδή μας λέει «Είστε υποχρεωμένοι να αξιολογήσετε και, αφού θέλατε (!) να αξιολογήσετε, ελάτε να αξιολογηθείτε κι εσείς!». Στέκει;
3. Αφού τέλος πάντων …όποιος αξιολογεί αξιολογείται, ας αξιολογηθεί και η πολιτική ηγεσία του ΥΠΑΙΘ (που προάγει την αξιολόγηση με επιλογή της, άλλωστε). Αλήθεια, πώς …αξιοποίησε η κ. Κεραμέως την αξιολόγησή της από την εκπαιδευτική κοινότητα; Όσο να πεις, η τεράστια αποχή των εκπαιδευτικών από τις ηλεκτρονικές ‘’εκλογές’’ για Υπηρεσιακά Συμβούλια και από την ‘’αξιολόγηση των σχολικών μονάδων’’ είναι ένας δείκτης της εικόνας καθηγητών και δασκάλων για την πολιτική προϊσταμένη τους. Έκανε η κ. Κεραμέως …διάχυση των παραδοτέων; Μήπως να πήγαινε για καμία επιμορφωσούλα;
Με λίγα τα λόγια, καλά είναι τα ιδεολογήματα, αλλά χρέος της Πολιτείας πάνω από όλα είναι να εξασφαλίζει ολοκληρωμένη και δωρεάν μόρφωση – και ως προς αυτό δεν βλέπουμε τίποτα. Ή μάλλον βλέπουμε: Υποβάθμιση της Παιδείας και εμπορευματοποίησή της.
Χρήστος Σουρουλής
Φιλόλογος Πειραματικού ΓΕΛ Ρεθύμνου
Πρώην αιρετός ΠΥΣΔΕ
Όλες οι σημαντικές ειδήσεις
Προσλήψεις εκπαιδευτικών – ΟΠΣΥΔ: Τα 6 βήματα για σωστά δικαιολογητικά και φάκελο
Πανελλήνιες 2026: Το έγγραφο «κλειδί» για την είσοδο στα εξεταστικά κέντρα
Προκηρύξεις εκπαιδευτικών 2026: Πώς θα δεις πρώτος τους πίνακες μέσω google
