Νίκος Μάστορας Του Νίκου Μάστορα
Πόσο "αγαπάει" η κυβέρνηση την εκπαίδευση;
Το προσδιόρισε -με ποσοτικούς όρους οικονομίας- ο ειδικός γραμματέας της ΔΟΕ Ζήσης Καπράνας σήμερα σε συνέντευξη Τύπου της ΔΟΕ:
"Το ΥΠΕΣ εκταμίευσε όπως μας είπαν 15 εκατ. ευρώ για τον καθαρισμό των σχολείων και την προμήθεια υγειονομικού υλικού λόγω κορονοϊού. Χτες έδωσε άλλα 34 εκατομμύρια ευρώ για τα ΜΑΤ. Αν υπολογίσει κανείς ότι ο κόσμος της εκπαίδευσης ξεπερνά το 1 εκατομμύριο άτομα, καταλαβαίνει κανείς πόσο μας "αγαπάει" η κυβέρνηση.
Μπορεί ένας ποσοτικός προσδιορισμός να μην αποδίδει το βάθος των "συναισθημάτων". Μπορεί να πει κανείς ότι ο προϋπολογισμός έχει πολλά κονδύλια, ή ότι και τα ΜΑΤ έχουν ψυχή ειδικά όταν τα στέλνουμε στα σύνορα, ή αν είναι σατιρικός, να θεωρήσει ότι μπορεί η κυβέρνηση να θέλει να...βάλει τα ΜΑΤ στα σχολεία, όπως λχ στη Χίο με τους αστυνομικούς που μπήκαν να ελέγξουν δασκάλους και παιδιά σε δυό Δημοτικά Σχολεία.
Ωστόσο αν τον συνδυάσει κανείς με τους 25 μαθητές ανα Τμήμα που θα οδηγήσουν σε συγχωνεύσεις Τμημάτων, μετακινήσεις μαθητών και λιγότερους εκπαιδευτικούς, αν προσθέσει τον συζητημένο ηλικιακό "κόφτη" στα ΕΠΑΛ (που δεν έχει κατατεθεί ακόμα καθώς θα υπάρξει ξεχωριστό νομοσχέδιο για την επαγγελματική εκπαίδευση) και αρκετά ακόμα στοιχεία όπως οι πολλαπλές εξετάσεις, τότε αντιλαμβάνεται ότι η βασική προσπάθεια της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Παιδείας δεν έχει να κάνει με τη λειτουργικότητα των σχολείων όπως διατείνεται η ρητορική του, όσο με τη μείωση του λειτουργικού κόστους. Με τις ανάγκες της (εκπαιδευτικής) αγοράς δηλαδή, όπως τουλάχιστον τις προσδιορίζει η κυβέρνηση.
Στόχος είναι ένα φτηνότερο σχολείο, όπως είπε ο αντιπρόεδρος της ΔΟΕ κ.Γιώργος Τρούλης, που όμως θα αποδεικνύεται ακριβό για τις οικογένειες οι οποίες θα κληθούν να σηκώσουν ακόμα μεγαλύτερα βάρη. Για το μέλος του ΔΣ της ΔΟΕ κ.Δημήτρη Πολυχρονιάδη, όλα αυτά σημαίνουν ότι ο πόλεμος των εκπαιδευτικών με το υπουργείο έχει ήδη κηρυχθεί.
Ο αφορισμός "στον έρωτα και στον πόλεμο επιτρέπονται όλα", αποδίδεται στον Νίτσε. Ισως, επειδή μιλάμε πάνω απ΄όλα για παιδιά, αυτά τα "όλα" θα έπρεπε να τα ξανασκεφτεί κανείς.
Αλλά δεν ξέρουμε τι επιτρέπεται όταν στη θέση του έρωτα στην εξίσωση, μπαίνει η αγορά.
