Στο πλαίσιο των πειραματικών ερευνών που αποτελούν αντικείμενο του μαθήματος της τεχνολογίας στη γ΄γυμνασίου , μία μικρή ομάδα αποτελούμενη από 2 μαθήτριες, οργάνωσε και εκτέλεσε πειραματική έρευνα με θέμα : «Ποιο οξύ (υδροχλωρικό-ξύδι-λεμόνι) επιδρά στην ταχύτερη διάλυση της επικάλυψης ενός δισκίου σιδήρου;»
Η έλλειψη σιδήρου είναι ένα από τα πιο κοινά συμπτώματα ανεπάρκειας στον κόσμο. Αναπληρώνει κάποιος γρήγορα τα αποθέματά του χρησιμοποιώντας συμπληρώματα σιδήρου. Τα συγκεκριμένα παρασκευάσματα κυκλοφορούν συνήθως σε μορφή δισκίων ή ως συμπληρώματα διατροφής σε σκόνη, κάψουλες και σταγόνες.
Ως θέμα για την πειραματική μας έρευνα, αποφασίσαμε να εξετάσουμε με ποιο τρόπο ένα φαρμακευτικό ιδιοσκεύασμα σιδήρου (TARDYFERON 80 mg, δισκίο παρατεταμένης αποδέσμευσης) αντιδρά/ διαλύεται σε διαλύματα διαφορετικών οξέων και απελευθερώνει τη δραστική ουσία σε περιβάλλον προσομοίωσης με τα υγρά κενού στομάχου με pH=1.
Αφορμή για την έρευνά μας ήταν το μάθημα μεθόδων ελέγχου φαρμάκων που γίνεται στο πλαίσιο μαθήματος των Σχολών και Πανεπιστημίων Φαρμακευτικής. Αυτό είναι μια διαδικασία που χρησιμοποιούν οι Φαρμακοβιομηχανίες για να ελέγξουν τα φάρμακά τους σε διάφορους τομείς όπου ένας από αυτούς είναι η ταχύτητα διάλυσης των δισκίων.
Περισσότερα στοιχεία υπάρχουν στο βίντεο που αναρτήθηκε στο youtube και μπορείτε να το παρακολουθήσετε παρακάτω:
