Μικρή ορχήστρα, μουσικής δωματίου ή σχολείου.
Όπου ο λόγος του μαθητή, φθόγγος αρμονικός και μουσικός,
εναρμονίζεται με τον λόγο του εκπαιδευτικού
στα πλαίσια της αμοιβαίας κοινωνίας.
Η αυτότητα, το όντως είναι του μαθητή,
σε διαρκή όσμωση με την αυτότητα του εκπαιδευτικού.
Όλοι επί σκηνής. Κανένας θεατής. Ουδείς πρωταγωνιστής.
Κάποιος θα έχει τον πρώτο λόγο.
Τον τελευταίο, όμως, τον έχει πάντα ο μαθητής.
Η ηλεκτρονική απεικόνιση της πραγματικότητας
διαψεύδει την ίδια την πραγματικότητα.
Όπως σε μια φωτογραφία. Το φως γράφει κι όχι η κάμερα.
Η κάμερα απαθανατίζει. Εγγράφει τον θάνατο της πραγματικότητας.
Θανούσες στιγμές.
Τίποτε το αληθές. Το μόνο αληθές το τί που είναι το πάν
για να παραχθεί το ουσιώδες της παιδείας.
Το μάθημα στην τάξη δεν αναπαράγεται ούτε αναμεταδίδεται.
Μόνο παράγεται και επαναλαμβάνεται.
Με διαφορετικό τρόπο κάθε φορά.
Η άγρια ομορφιά του.
Δια ζώσης. Αντώνυμο, η άρνηση για ζωή και παιδεία.
Συνώνυμο, ο αγώνας και η αγωνία για ύπαρξη, ζωή και παιδεία.
Στα πλαίσια της εκπαιδευτικής ελευθερίας.
Της έλευσης προς το εράν. Του έρωτα για την παιδεία.
Κι όταν όλα θα ‘χουν τελειώσει
η τάξη με την μικρή ορχήστρα
θα συνεχίσει το ταξίδι της στον κόσμο των αναλογιών και των χρωμάτων
αδιάφορη για τις ασχήμιες του κόσμου της μικροπολιτικής.
Παναγιώτης Ι. Κύκλης
Χημικός - εκπαιδευτικός
Όλες οι σημαντικές ειδήσεις
Πανελλήνιες 2026: Θέματα, Λύσεις, Αποτελέσματα και Bάσεις στο google
Κατσαρίδες στο σπίτι: Τα φυτά που «υπόσχονται» φυσική απώθηση
