Η Παιδαγωγική Σχολή ανταποκρίθηκε με όλες τις δυνάμεις της στην υγειονομική κρίση της πανδημίας: αξιοποίησε τις υπηρεσίες του Κέντρου Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης του Α.Π.Θ. και ανέλαβε με ευθύνη και συνέπεια την εξ αποστάσεως διδασκαλία του εαρινού εξαμήνου, με ικανοποιητικό τρόπο.
Ωστόσο, η Παιδαγωγική Σχολή γνωρίζει πολύ καλά πως η εξ αποστάσεως διδασκαλία δεν ισοδυναμεί με την δια ζώσης εκπαίδευση: η παιδαγωγική σχέση -το ξέρουμε πολύ καλά- αφορά διδασκαλία πρόσωπο με πρόσωπο σε πανεπιστημιακά αμφιθέατρα και αίθουσες και στηρίζεται σε κοινότητες μάθησης που χαρακτηρίζονται από διαλογικές πρακτικές, από πολυφωνία, από κριτική σκέψη, αναστοχασμό, ψιθύρους, χαμόγελα και απορημένα βλέμματα, ρήξεις και συγκλίσεις. Ότι, δηλαδή, αποτελεί την ηθική / κουλτούρα φροντίδας των ακαδημαϊκών δασκάλων για τους φοιτητές και τις φοιτήτριες τους. Η διδασκαλία και η μάθηση προϋποθέτουν μια δυναμική κατανόηση του εαυτού στο πλαίσιο των σχέσεων του κάθε φοιτητή και της κάθε φοιτήτριας και συγκροτούν παιδαγωγικές πρακτικές στις οποίες οι συμμετέχοντες και οι συμμετέχουσες αλληλεπιδρούν κριτικά και διαλέγονται για τα εκπαιδευτικά και κοινωνικά δρώμενα.
Η δια ζώσης διδασκαλία σε χώρους όπου οι βιωμένες μας εμπειρίες μοιράζονται και αντιπαλεύουν με πρακτικές αποκλεισμού είναι που ενθαρρύνει τις φοιτήτριες και τους φοιτητές να κατανοούν την εκπαιδευτική διαδικασία ως μια ενεργητική δράση και δικό τους project στο οποίο συμμετέχουν και δημιουργούν.
ΚΟΣΜΗΤΕΙΑ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ Α.Π.Θ.
