Η Σύγκλητος του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων αισθάνεται επιτακτική την ανάγκη να τοποθετηθεί για το θέμα του ΚΕΘΕΑ.
Μέλη της ακαδημαϊκής μας κοινότητας έχουν υπηρετήσει και εξακολουθούν να υπηρετούν με ανιδιοτέλεια αυτόν τον καταξιωμένο οργανισμό και πολλές ελληνικές οικογένειες έχουν ευεργετηθεί στα 36 χρόνια που λειτουργεί από τις πολύτιμες υπηρεσίες που προσφέρει, ιδιαίτερα στους νέους.
Για το ΚΕΘΕΑ, που δεν χρησιμοποιεί υποκατάστατες ουσίες παρά μόνο κοινωνικά και ψυχολογικά μέσα, το αυτοδιοίκητο είναι ένα από τα κυριότερα θεραπευτικά εργαλεία του. Η αμισθί διοίκηση που υπήρχε ως τώρα δεν ήταν ένα επικοινωνιακό εφεύρημα, αλλά η αντανάκλαση του εθελοντικού χαρακτήρα που έχει αυτός ο οργανισμός και η σφραγίδα των σχέσεων αγάπης, εμπιστοσύνης και αλληλεγγύης που συνδέουν όλα τα μέλη του, θεραπευτές και θεραπευόμενους.
Η πρόσφατη Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου, που επιβάλλει έμμισθο διοικητικό συμβούλιο και απαλείφει κάθε μνεία σκοπού από το ΚΕΘΕΑ είναι στην καλύτερη περίπτωση προϊόν έλλειψης γνώσης ή σκοπιμοτήτων. Αλλά η έλλειψη γνώσης και οι σκοπιμότητες δεν πάνε μπροστά τον τόπο και δεν εξυπηρετούν κανέναν, παρά μόνο εκείνους που συστηματικά αδιαφορούν για τους συνανθρώπους τους.
