Thumbnail
«Είμαι διορισμένη, εδώ και έντεκα χρόνια, στη Θράκη, στο ίδιο σχολείο-οικογένεια» - «Προς έκπληξή μου το όνομά μου για πρώτη φορά μπήκε στη λίστα των αποσπασμένων στα ΔΙΕΚ - Ήμουν αφελής να το πιστεύω»

Οι ιστορίες ενός εκπαιδευτικού είναι ένα πολύπτυχο αφήγημα. Κυρίως ένα αφήγημα προσδοκιών και ματαιώσεων. Πολλές οι καταγραφές του παλίμψηστου και ο καθένας από εμάς μπορεί να διηγηθεί τη δική του εκδοχή. Συμπλέω με όλες τις ματαιώσεις διορισμένων, αδιόριστων και αναπληρωτών συναδέλφων –πώς μπορεί κάποιος να εκφέρει αντίλογο σε ένα προσωπικό βάσανο/ καημό;- και καταθέτω τη δική μου «φωνή».

Είμαι διορισμένη, εδώ και έντεκα χρόνια, στη Θράκη, στο ίδιο σχολείο-οικογένεια, όμως ο νόστος μου βρίσκεται στη γενέτειρά μου, την οποία, προφανώς, δεν μπορώ να προσεγγίσω με μετάθεση. Ανήκω στις περιπτώσεις που «πουθενά δε χωράω και από παντού περισσεύω» και εξηγούμαι: Δεν έχω κοινωνικά κριτήρια-δεν είμαι παντρεμένη ούτε έχω παιδιά- για να πάρω απόσπαση στο νομό μου ή σε κάποιο όμορο, στα καλλιτεχνικά/μουσικά /πειραματικά σχολεία τα προσόντα μου δεν αρκούν (γλώσσες,  μεταπτυχιακό και β’ σχολη επί πτυχίω) και στα ΣΔΕ δεν έχω προϋπηρεσία στην εκπαίδευση ενηλίκων.

Εντούτοις, το τελευταίο διάστημα κάνω αιτήσεις απόσπασης, σχεδόν φέροντας ένα κυνικό μειδίαμα και μη περιμένοντας αίσια έκβαση. Προς έκπληξή μου το όνομά μου για πρώτη φορά μπήκε στη λίστα των αποσπασμένων στα ΔΙΕΚ, για να εξανεμιστεί με ψηφιακή υπογραφή λίγες ώρες αργότερα, Παρασκευή βράδυ (1: 46 βραδυ!!, απορώ με τη διαστροφή του εν λόγω υπαλλήλου) με καινούρια απόφαση, πετώντας στο κενό περίπου εκατό ονόματα ανθρώπων που εντωμεταξύ γιορτάζαμε με φίλους και οικογένεια τη χαρά μας αβίαστα –ποιος μπορεί, εξάλλου, να αμφισβητήσει ένα επίσημο έγγραφο, τον «γραπτό λόγο» που ως πολίτες δυτικού κράτους εμπιστευόμαστε, αφού έχουμε μάθει πως είναι «έγκυρος», «επίσημος» και «αξιόπιστος»; 

Ήμουν αφελής να το πιστεύω. Τελικά, ίσως, μια απόφαση, ένα επίσημο έγγραφο δεν έχει παραπάνω ισχύ από μια χειραψία ενός αμοραλιστή πολιτικάντη κι ακουμπά πάνω στο ομηρικό «έπεα πτερόεντα» που διδαχθήκαμε ως μαθητές.

Τι λένε, λοιπόν, γι αυτό οι αιρετοί μας;;

Ποιος από το υπουργείο θα αναλάβει την ευθύνη; 

Κι αυτή την «ανοιχτή πληγή» τόσων ανθρώπων που κάθε χρόνο προσδοκούν επί ματαίω να γυρίσουν στα σπίτια τους ποιος, επιτέλους, θα την ψηλαφήσει;

Συγχωρέστε το συναισθηματικό μου παραλήρημα.

Έτσι νιώθω, έτσι καταθέτω.

Βουτσά ΑΓΓΕΛΙΚΉ, ΠΕΟ2

Όλες οι σημαντικές ειδήσεις

Ανατροπές στις αναθέσεις μαθημάτων: Τι αλλάζει για χιλιάδες εκπαιδευτικούς

Οι 20 βασικοί συνεργάτες του Αλέξη Τσίπρα - Τα ονόματα

Προκηρύξεις εκπαιδευτικών 2026: Πώς θα δεις πρώτος τους πίνακες μέσω google

Google news logo Ακολουθήστε το Alfavita στo Google News Viber logo Ακολουθήστε το Alfavita στo Viber

σχετικά άρθρα

Η τρομερή ιστορία τριών μαθητριών από τη Καβάλα: Από μια αίθουσα υπολογιστών στον παγκόσμιο τελικό της Microsoft
Τρεις Ελληνίδες μαθήτριες «εκθρονίζουν» τους ειδικούς και πάνε για το παγκόσμιο χρυσό της Microsoft
Από την Καβάλα, τη Νέα Μάκρη και την Αμαλιάδα στον παγκόσμιο τελικό της Microsoft: Πώς τρεις μαθήτριες δημόσιου σχολείου κατάφεραν να ξεχωρίσουν...
Τρεις Ελληνίδες μαθήτριες «εκθρονίζουν» τους ειδικούς και πάνε για το παγκόσμιο χρυσό της Microsoft
Λεωνίδας Παλαιοδήμος
Πρώτα τα μόρια, μετά τα παιδιά: Το μήνυμα του κράτους προς τους νέους εκπαιδευτικούς
«Η ζωή και η βιολογία της δεν περιμένουν τους πίνακες του ΑΣΕΠ και την αυθαίρετη μοριοδότηση του Υπουργείου. Η Ελλάδα δεν μπορεί να συνεχίσει να...
Πρώτα τα μόρια, μετά τα παιδιά: Το μήνυμα του κράτους προς τους νέους εκπαιδευτικούς