Διαδικασίες επιλογής υποδιευθυντών πραγματοποιούνται αυτήν την περίοδο σε πολλά σχολεία, για το υπόλοιπο της θητείας, μετά την αλλαγή της διάταξης (ν. 4547/2018) με την οποία προβλέπεται ο ορισμός των υποδιευθυντών με βάση τον αριθμό των μαθητών και όχι με βάση τον αριθμό των τμημάτων.
Οι Σύλλογοι Διδασκόντων σύμφωνα με την Υ.Α , προτείνουν τον /την υποψήφιο/α υποδιευθυντή σε ειδική συνεδρίασή τους.
“Οι υποδιευθυντές των σχολικών μονάδων, καθώς και οι υποδιευθυντές καιν οι υπεύθυνοι των τομέων Ε.Κ. επιλέγονται από το αρμόδιο, σύμφωνα με την παράγραφο 1 του άρθρου 26 του ν.4547/2018, υπηρεσιακό συμβούλιο, ύστερα από πρόταση του οικείου συλλόγου διδασκόντων, η οποία διατυπώνεται σε ειδική συνεδρίαση, στην οποία δεν συμμετέχουν τα μέλη που κωλύονται σύμφωνα με το άρθρο 7 του Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας(ν. 2690/1999 Α ΄45), καθώς και οι αναπληρωτές ή ωρομίσθιοι εκπαιδευτικοί.”
Αλλά “Ο Σύλλογος Διδασκόντων κάθε σχολείου αποτελείται από όλους τους διδάσκοντες στο σχολείο με οποιαδήποτε σχέση εργασίας και έχει ως πρόεδρο το διευθυντή του σχολείου.(ν.1566)/85 α.11)”
Το όργανο το οποίο θα κάνει την επιλογή του/της υποδιευθυντή/ντριας δεν είναι λοιπόν ο Σύλλογος Διδασκόντων αλλά ένα κουτσουρεμένο όργανο που δεν αντιπροσωπεύει το σύνολο των εκπαιδευτικών που υπηρετούν.
Οι αναπληρωτές για μία ακόμα φορά θεωρούνται δεύτερης κατηγορίας εκπαιδευτικοί με περιορισμένα εργασιακά, ασφαλιστικά, συνδικαλιστικά δικαιώματα.
Δεν έχουν δικαίωμα να προγραμματίσουν τη ζωή τους, να αρρωστήσουν, να κυοφορήσουν με ασφάλεια,να πάρουν άδεια μητρότητας, να θέσουν υποψηφιότητα στις εκλογές των αιρετών, να εκλεγούν χωρίς προσωπικό κόστος στα δευτεροβάθμια συνδικαλιστικά όργανα,να συμετέχουν σε όλες τις συνεδριάσεις του συλλόγου διδασκόντων.
Έχουν όλες τις υποχρεώσεις των μονίμων, αλλά στερούνται τα αντίστοιχα δικαιώματα, ενώ αποτελούν πάνω από το 20% των υπηρετούντων.
Το αίτημα για μαζικούς μόνιμους διορισμούς, με μονιμοποίηση των συμβασιούχων της εκπαίδευσης και της εξίσωσης των δικαιωμάτων των αναπληρωτών, πρέπει να είναι κυρίαρχο και να ακούγεται σε όλους τους τόνους.
Σε όλα τα σχολεία υπηρετούν αναπληρωτές ,ενώ σε πολλά αποτελούν μεγάλο, ή και το μεγαλύτερο μέρος του Συλλόγου Διδασκόντων, με αποτέλεσμα “η πρόταση του συλλόγου διδασκόντων” να είναι υπόθεση των ελάχιστων μονίμων που υπηρετούν.
Επίσης διαπιστώνεται ότι υπάρχουν σχολεία στα οποία δεν υπηρετεί κανένας εκπαιδευτικός με οργανική θέση, οπότε κανένας δεν έχει δικαίωμα να διεκδικήσει τη θέση του υποδιευθυντή;
Η υπεράσπιση των δικαιωμάτων των αναπληρωτών είναι υπόθεση όλων μας.
Παλεύουμε για ένα δημοκρατικό σχολείο χωρίς αποκλεισμούς, όπου όλοι αντιμετωπίζονται ισότιμα.
