Alfavita Newsroom Στις 20 Φεβρουαρίου του 2015 με κάλεσαν αναπληρώτρια ειδικής αγωγής σ’ ένα γυμνάσιο της Εύβοιας, 4 ώρες μακριά από το σπίτι μου. Μετά από «ώριμη» σκέψη αποφασίσαμε με την οικογένειά μου να πάω να εργαστώ, παραβλέποντας δύο βασικά εμπόδια:
έπρεπε να αφήσω τον άντρα μου και τον γιο μου μόνους τους στη Θεσσαλονίκη
ήμουν ήδη 4ων μηνών έγκυος
Ο λόγος της απόφασης ήταν απλός: «θα μαζέψω φέτος λίγα μόρια, ώστε του χρόνου να με πάρουν πιο κοντά και πιο νωρίς!».
Έτσι κι έγινε. Πήγα στην Εύβοια (μόνη μου), εργάστηκα ως αναπληρώτρια, μάζεψα τα μόρια και το σχ. έτος 2015-2016 με κάλεσαν τον Δεκέμβριο να αναλάβω υπηρεσία ως αναπληρώτρια (και πάλι) στην όμορφη Μυτιλήνη. Και πάλι το σκεπτικό ήταν το ίδιο: «ας ξεσπιτωθούμε και φέτος να μαζέψουμε λίγα μόρια, ώστε του χρόνου να μας πάρουν πιο κοντά και πιο νωρίς!».
Έτσι κι έγινε. Ξεσπιτωθήκαμε (και οι τέσσερεις αυτή τη φορά) μετακομίζοντας τον Δεκέμβριο στη Μυτιλήνη (με ένα μωρό 4ων μηνών και με τις γνωστές οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν κάθε φορά οι αναπληρωτές όταν αναγκάζονται να μετακομίσουν).
Και ενώ όλα πήγαιναν βάσει σχεδίου (συλλογή μορίων), χθες ξαφνικά διάβασα τις καινούργιες προτάσεις του υπουργείου μας: «η προϋπηρεσία από 0 ως 10 μήνες δεν θα προσμετράται, αν δεν έχεις υπερβεί τους δέκα μήνες!». Δηλαδή εγώ και όλοι οι άλλοι σαν κι έμενα, που δεν έχουμε 10 μήνες προϋπηρεσία (αλλά θα έχουμε 8 ή 9 ή 7, βρε αδερφέ) για το Υπουργείο θα είναι σαν να μην δουλέψαμε και θα είναι σαν να μην έχω καθόλου προϋπηρεσία για τους πίνακες αναπληρωτών ειδικής αγωγής του σχ. έτους 2016-2017;
Προσπαθώ από το πρωί που το διάβασα να καταλάβω ποια λογική κρύβεται πίσω από αυτή την ιδέα; Και γιατί αυτό προτείνεται μόνο στην ειδική αγωγή;
Προσπαθώ να αντιληφθώ ποιος κύριος σκέφτηκε να μην προσμετρήσει την προϋπηρεσία όλων των αναπληρωτών ειδικής αγωγής Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας, όταν αυτή δεν υπερβαίνει τους δέκα μήνες.
Τι κρύβεται πίσω από αυτή την περίεργη πρόταση;
Απαιτώ και θα διεκδικήσω με τους υπόλοιπους συναδέλφους και συναδέλφισσές μου την αναγνώριση κάθε μέρας της προϋπηρεσίας μας, διότι
το σχ. έτος 2014-2015 κάθε μέρα αγωνιούσα για την υγεία τη δική μου και του αγέννητου μωρού μου, ζώντας μόνη μου 1,5 ώρα από το κοντινότερο νοσοκομείο.
το σχ. έτος 2015-2016 αγωνιώ κάθε μέρα για τη συναισθηματική κατάσταση του μεγάλου μου γιου (1η Δημοτικού) και το αν εγκλιματίστηκε στο νέο μας σπίτι, στις νέες μας συνήθειες, στο νέο του σχολείο, με τους νέους του συμμαθητές, με τη νέα του δασκάλα, μιας και αποφασίσαμε να ξεσπιτωθούμε στη μέση της σχολικής χρονιάς.
Σοφία Τ.
Όλες οι σημαντικές και έκτακτες ειδήσεις σήμερα
Voucher 750 ευρώ σε εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα - Ανοίγουν οι αιτήσεις
