Νέες αποκαλύψεις του Politico, σε συνεργασία με τη Διεθνή Διαφάνεια, φέρνουν στο φως ότι 14 ευρωβουλευτές παρέλειψαν να δηλώσουν εισοδήματα από παράλληλες δραστηριότητες, παραβιάζοντας τον κώδικα δεοντολογίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Το θέμα εγείρει σοβαρά ερωτήματα για τη διαφάνεια, τη λογοδοσία και την αποτελεσματικότητα των μηχανισμών ελέγχου, σε μια περίοδο όπου η εμπιστοσύνη των πολιτών στους ευρωπαϊκούς θεσμούς βρίσκεται ήδη υπό πίεση.
Τι προβλέπουν οι κανόνες – Και τι δεν δηλώθηκε
Σύμφωνα με τον κανονισμό του Ευρωκοινοβουλίου, οι ευρωβουλευτές υποχρεούνται να δηλώνουν κάθε εισόδημα από εξωκοινοβουλευτική δραστηριότητα που υπερβαίνει τις 5.000 ευρώ ετησίως.
Υπενθυμίζεται ότι ο καθαρός μηνιαίος μισθός ενός ευρωβουλευτή ανέρχεται σε περίπου 8.088 ευρώ, γεγονός που καθιστά τις πρόσθετες αμοιβές ιδιαίτερα κρίσιμες για την αποφυγή συγκρούσεων συμφερόντων.
Ωστόσο, όπως καταγγέλλεται, οι συγκεκριμένοι αιρετοί δεν προχώρησαν στις απαιτούμενες δηλώσεις, είτε λόγω «παρεξήγησης», είτε λόγω «καθυστέρησης», είτε χωρίς καμία επίσημη εξήγηση.
Ονόματα στη λίστα – Από influencers έως συμβούλους και συγγραφείς
Μεταξύ των ευρωβουλευτών που αναφέρονται:
Αλβίσε Πέρεθ (Ισπανία), influencer με υψηλά έσοδα από δραστηριότητες εκτός πολιτικής
Μάριο Μαντοβάνι (Ιταλία), με πολλαπλούς συμβουλευτικούς ρόλους
Μίχαλ Βαβρικέβιτς (Πολωνία), ο οποίος δήλωσε ότι «παρεξήγησε τους κανόνες»
Γιάνα Ναγκιόβα (Τσεχία), που επικαλέστηκε λανθασμένη πληροφόρηση από το γραφείο της
Σιμπίλε Μπεργκ (Γερμανία), η οποία δήλωσε εισόδημα 120.000 ευρώ ετησίως από συγγραφική δραστηριότητα
Λένα Σίλινγκ (Πράσινοι), με έσοδα από βιβλίο
Εστεμπάν Γκονζάλες Πονς (Ισπανία), με εισοδήματα από εκδόσεις
Ευρωβουλευτές από τις ομάδες ΕΛΚ, S&D, Renew, Πρασίνων και Αριστεράς
Ορισμένοι από τους εμπλεκόμενους υπέβαλαν καθυστερημένες δηλώσεις μετά την επικοινωνία του Politico, ενώ άλλοι δεν απάντησαν καθόλου στα αιτήματα για σχόλιο.
Διεθνής Διαφάνεια: «Οι πολίτες βασίζονται σε υποσχέσεις, όχι σε ελέγχους»
Ο Ραφαέλ Κεργκουένο, ανώτερος πολιτικός αναλυτής της Διεθνούς Διαφάνειας, προειδοποίησε:
«Χωρίς ουσιαστική παρακολούθηση και κυρώσεις, οι πολίτες της ΕΕ εξαρτώνται μόνο από τις υποσχέσεις των ίδιων των ευρωβουλευτών. Τα αποτελέσματα μιλούν από μόνα τους».
Το μεγαλύτερο ερώτημα: Υπάρχει πραγματικός έλεγχος;
Η υπόθεση επαναφέρει στο προσκήνιο το ζήτημα της ανεπαρκούς εποπτείας των οικονομικών δηλώσεων, αλλά και το κατά πόσο οι κανόνες διαφάνειας εφαρμόζονται ουσιαστικά ή παραμένουν τυπικοί.
