«Έχω meeting.»
«Κλείσαμε meeting.»
«Μπαίνω σε meeting.»
Η αγγλική λέξη έχει γίνει σχεδόν επίσημη. Σαν να περιγράφει κάτι πιο οργανωμένο, πιο σημαντικό, πιο επαγγελματικό από μια απλή…Συνάντηση.
Ή ακόμη καλύτερα:
Σύσκεψη, όταν υπάρχει συγκεκριμένο θέμα και στόχος.
Η ελληνική γλώσσα, με την εντυπωσιακή της ακρίβεια, διαχωρίζει αποχρώσεις:
- Συνάντηση → γενική επαφή
- Σύσκεψη → οργανωμένη συζήτηση
- Συνεδρίαση → θεσμική διαδικασία
Το meeting, αντίθετα, τα χωρά όλα.
Και όμως, δεν είναι απλώς θέμα λεξιλογίου. Είναι θέμα ψυχολογίας.
Η «συνάντηση» μοιάζει ανθρώπινη.
Το «meeting» μοιάζει εταιρικό.
Η πρώτη φέρνει εικόνες ανθρώπων.
Το δεύτερο φέρνει εικόνες ημερολογίων.
Κάπου εκεί, μέσα σε μια φαινομενικά αθώα γλωσσική επιλογή, αποτυπώνεται μια ολόκληρη εποχή: η εργασία γίνεται όλο και πιο τεχνική, πιο δομημένη, πιο αποστασιοποιημένη. Και η γλώσσα απλώς ακολουθεί.
