Ο όρος "βοῶπις" σημαίνει "αυτή που έχει μεγάλα, εκφραστικά μάτια". Η ετυμολογία του σχετίζεται με τη λέξη "βοῦς" (βόδι), καθώς τα μεγάλα και ήρεμα μάτια του ζώου αποτελούσαν στην αρχαιότητα σύμβολο ομορφιάς και μεγαλείου. Δεν είχε αρνητική χροιά· αντίθετα, υποδήλωνε επιβλητική παρουσία και θεϊκή χάρη.
Η λέξη χρησιμοποιήθηκε ως προσωνυμία θεοτήτων, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα τη θεά Ήρα, αλλά και την Άρτεμη. Στα ομηρικά έπη, και ιδιαίτερα στην Ιλιάδα, ο Όμηρος επαναλαμβάνει συχνά τον χαρακτηρισμό "βοῶπις Ἥρη", δίνοντας έμφαση στην επιβλητική και μεγαλοπρεπή μορφή της θεάς.
Σήμερα, η λέξη "βοῶπις" σπάνια χρησιμοποιείται στον καθημερινό λόγο, ωστόσο παραμένει ένα χαρακτηριστικό δείγμα της ποιητικής ευαισθησίας και της εικόνας που δημιουργούσε η αρχαία ελληνική γλώσσα μέσα από λίγες, αλλά ιδιαίτερα εύγλωττες λέξεις.
