Όταν κρατάμε στυλό και γράφουμε, ενεργοποιούνται περισσότερες περιοχές του εγκεφάλου απ’ ό,τι όταν απλώς πληκτρολογούμε. Πάνω από τριάντα μύες και δεκαπέντε αρθρώσεις συνεργάζονται, ενώ η λεπτή κινητικότητα και η οπτική μνήμη δουλεύουν ταυτόχρονα. Η διαδικασία αυτή ενισχύει τη συγκέντρωση και βοηθά τον εγκέφαλο να χαράζει καλύτερα τις πληροφορίες.
Αντίθετα, το πληκτρολόγιο και το ποντίκι απαιτούν επαναλαμβανόμενες κινήσεις, ίδιες για κάθε γράμμα. Αυτό σημαίνει λιγότερη κινητική δραστηριότητα και, κατά συνέπεια, μικρότερη ενεργοποίηση των περιοχών που σχετίζονται με τη μνήμη.
Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι το ίδιο θετικό αποτέλεσμα μπορεί να επιτευχθεί και με τη χρήση ψηφιακής πένας σε τάμπλετ, αφού η κίνηση του χεριού παίζει καθοριστικό ρόλο. Το φαινόμενο αυτό συνδέεται με την έννοια της "ενσώματης γνώσης", τη στενή σχέση ανάμεσα στη σκέψη, το συναίσθημα και τη σωματική δράση.
Όσο για την ανάγνωση, οι ερευνητές θεωρούν πως το διάβασμα σε χαρτί εξακολουθεί να υπερέχει έναντι των ψηφιακών μέσων, καθώς επιτρέπει καλύτερη αφομοίωση και συγκέντρωση, κάτι που αποδεικνύει ότι, όσο κι αν εξελιχθεί η τεχνολογία, το χαρτί και το στυλό δύσκολα θα χάσουν τη σημασία τους.
