Skunk», δηλαδή «ασβός», είναι το ευφάνταστο όνομα του νέου ιπτάμενου ρομποτικού προϊόντος

Οι κατασκευαστές του φρόντισαν να είναι εξοπλισμένο επίσης με ασύρματη κάμερα (διότι, όπως οι ίδιοι επιση­μαίνουν, «οι άνθρωποι τείνουν να είναι λιγότερο επιθετικοί όταν βιντεοσκοπούνται»), θερ­μική κάμερα (για να εντοπίζει τους διαδηλωτές και τη νύχτα) και, εναλλακτικά, ισχυρούς στροβοσκοπικούς προβολείς, ενώ συνοδεύεται από μεγάφωνο μέσω του οποίου θα δίνονται «προειδοποιήσεις» στους δια­δη­λωτές.

 Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι η Desert Wolf παρουσιάζει το προϊόν της περίπου σαν …κατάκτηση των εργαζομένων, διότι, υποτίθεται, τα ιπτάμενα ρομπότ καταστολής μπορούν να διαλύουν τα πλήθη και να λύνουν τις μαζικές πολιορκίες αναίμακτα, χωρίς να τίθεται σε κίνδυνο το προσωπικό ασφα­λείας σε διάφορα δημόσια κτή­ρια όσο και σε ιδιωτικές επι­χειρήσεις. Ο εκπρόσωπος της Desert Wolf θύμισε μάλιστα στο αγοραστικό κοινό του (βασικά σε εργοστασιάρχες και ιδιοκτήτες ορυχείων) τους 44 θανάτους, κυρίως διαδηλωτών εργατών, σε ορυχείο πλατίνας τής εταιρείας Lonmin. Εξήγησε επίσης ότι η πρώτη παραγγελία που έχει δεχτεί η Desert Wolf, για πώληση μάλιστα 25 κομματιών, προέρχεται από μεταλλευτική εταιρεία, αγνώστων λοιπών στοιχείων.

Να λοιπόν που η τεχνολογία κυριολεκτικά «απογειώνεται» προς χάριν της «νομιμότητας» και της «τάξης». Πόση πολλή φαιά ουσία, αναρωτιέται κανείς, καταναλώθηκε για να επιτευχθεί το τελικό αυτό προϊόν; Είναι, άραγε, τα «μεγάλα μυαλά» που το συνέλαβαν θεωρητικά και το δημιούργησαν τεχνικά, υπερήφανα για το εμπνευσμένο έργο τους;

Για τους εργάτες στα ορυχεία και την λοιπή εργατική τάξη, οι ιπτάμενοι ασβοί αποτελούν περισσότερο επίδειξη δύναμης της μεγαλοαστικής τάξης που ξεσπαθώνει (ή επιχειρεί να ξεσπαθώσει) σε παγκόσμια κλίμακα. Η άλλοτε χώρα του απαρτχάιντ η οποία έχει λαμπρή παράδοση στη δουλεία και στην απάνθρωπη εκμετάλλευση, όσο και σε αγώνες ενάντια στις φυλετικές διακρίσεις και στα εγκλήματα του ιμπεριαλισμού, αποτελεί ένα ακόμη κομμάτι του πλανήτη στο οποίο οι ταξικές συγκρούσεις αναμένεται να έχουν την τιμητική τους: έτσι τουλάχιστον εκτιμούν οι ιδιοκτήτες ορυχείων στη Νότιο Αφρική και απανταχού στη γη, οι οποίοι φαίνεται ότι προτιμούν να επενδύσουν τα χρήματά τους σε ευφάνταστες τεχνολογικά μεθόδους καταστολής, παρά να ενισχύσουν με το ελάχιστο σεντ, τους μισθούς των υφισταμένων εργατών τους.

Ευτυχώς για τις εκμεταλλευόμενες σήμερα ανά την υφήλιο τάξεις, η έλευση και ενεργοποίηση των μαζών στο πεδίο των κοινωνικών αγώνων έχει αποδειχθεί ιστορικά ισχυρότερη από όλες τις «καινοτόμες» ιδέες και τον τεχνολογικό εξοπλισμό της κυρίαρχης, κάθε φορά, τάξης.

 

Αναδημοσίευση από την εφημερίδα ΛΑΙΚΟΣ ΔΡΟΜΟΣ