Η υπόθεση με τον υφυπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης έχει πολλές πτυχές. Πρώτον διότι ο ελεγχόμενος υφυπουργός είναι ουσιαστικά απόφοιτος Λυκείου και παρ’ όλα αυτά κατάφερε με τον γνωστό στο πανελλήνιο πλέον τρόπο να διοριστεί σε δημόσια θέση για την οποία δεν διέθετε τα τυπικά προσόντα.
Διότι ο εν λόγω υφυπουργός δεν ελέγχεται για το αν διατηρεί ή όχι το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι (για το οποίο όντως δεν απαιτείται πτυχίο τριτοβάθμιας εκπαίδευσης ή μεταπτυχιακός τίτλος). Ελέγχεται για κατάληψη δημόσιας θέσης για την οποία προαπαιτούνται συγκεκριμένα τυπικά προσόντα, και προ της έκδοσης ΦΕΚ διορισμού απαιτείται ο εκ του νόμου προβλεπόμενος έλεγχος νομιμότητας.
Αρα, σε σχέση με την πρώτη αυτή πτυχή προκύπτουν δύο επιμέρους ζητήματα: ότι σε γνώση του ο υφυπουργός αποδέχθηκε διορισμό καταλαμβάνοντας μια θέση την οποία στέρησε από άλλον πολίτη που θα διέθετε τα προβλεπόμενα εκ του νόμου τυπικά και ουσιαστικά προσόντα και επιπρόσθετα ότι ο εκ του νόμου επιβαλλόμενος έλεγχος νομιμότητας του διορισμού από το αρμόδιο όργανο αποδεικνύεται είτε ανύπαρκτος, είτε πλημμελής.
Μια δεύτερη πτυχή είναι αυτή που σχετίζεται με το γεγονός ότι η όλη υπόθεση έρχεται να μας υπενθυμίσει τη σπουδή την οποία η παρούσα κυβέρνηση και το κυβερνών κόμμα επέδειξαν για τον χαρακτηρισμό των αποφοίτων δραματικών και εν γένει καλλιτεχνικών σχολών ως αποφοίτων Λυκείου, παραγνωρίζοντας τις επί πολλά έτη ειδικές σπουδές, τα εργαστήρια, τις διανοητικές προσπάθειες και την αφοσίωση που απαιτείται να επιδείξουν οι σπουδαστές των σχολών αυτών. Θυμόμαστε τις αντιδράσεις που είχαν προκληθεί τότε, τον πανελλήνιο ξεσηκωμό και τους αγώνες των φοιτητών και των αποφοίτων των σχολών αυτών, τις κινητοποιήσεις και τις εκδηλώσεις συμπαράστασης που είχαν προκληθεί για τον δίκαιο αγώνα τους. Και όμως, η κυβέρνηση, ακολουθώντας μια ακατάληπτη και πείσμονα λογική, επιμένει να αναφέρεται σε «απόφοιτους Λυκείου».
Η τρίτη πτυχή του θέματος σχετίζεται με τη μέχρι τώρα διαχείριση της υπόθεσης από την πλευρά του κυβερνώντος κόμματος, της κυβέρνησης και του πρωθυπουργού. Είναι σαφές ότι έχουν παρέλθει οι εποχές που τα φιλικά προς τον πρωθυπουργό Μέσα (ελέω «λίστας Πέτσα» από το 2020) φιλοτεχνούσαν την αγιογραφία του, λιβανίζοντάς τον ως χαρισματικό ηγέτη: Μωυσή τον ανέβαζαν, Τσόρτσιλ και Ηρακλή (και πολλά άλλα, συναφή και ανεκδιήγητα) τον κατέβαζαν. Αυτό που έχει προκύψει κατά το τελευταίο διάστημα είναι ένας πρωθυπουργός ο οποίος εμφανίστηκε χωρίς καύσιμα στην καθιερωμένη ομιλία του στη Διεθνή Εκθεση Θεσσαλονίκης τον περασμένο Σεπτέμβριο και πλέον δεν φαίνεται να διαθέτει ούτε το πολιτικό αισθητήριο, ίσως ούτε την πολιτική πυγμή να αποπέμψει έναν υφυπουργό ο οποίος ελέγχεται για απάτη κατά του Δημοσίου.
* (Ph.D.)2, καθηγητής Ιατρικής Φυσικής - Υπολογιστικής Ιατρικής του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης
Όλες οι σημαντικές και έκτακτες ειδήσεις σήμερα
Γιατί τα παράθυρα στις σχολικές αίθουσες μπαίνουν αριστερά των μαθητών
