Χρήστος Κάτσικας Στην Ελλάδα έχουμε μια παλιά τέχνη: την ευγενική, δημιουργική, και πολλές φορές σχεδόν ποιητική μετατόπιση ευθυνών. Αυτή τη φορά, η κ. Σοφία Βούλτεψη αποφάσισε να μας θυμίσει ότι για τις πυρκαγιές και τα δράματα του καλοκαιριού… φταίνε οι εθελοντές. Όχι το κράτος, όχι η οργάνωση, όχι η πρόληψη. Όχι οι υποδομές που σέρνονται, ούτε οι πολιτικές που ξυπνούν μόνο όταν τα κανάλια δείχνουν φλόγες. Όχι. Το πρόβλημα είναι ότι «είναι λίγοι οι εθελοντές».
Αν ακολουθήσουμε αυτή τη λογική, θα μπορούσαμε να πούμε:
Φταίνε οι άρρωστοι γιατί είναι πολλοί και τα νοσοκομεία δεν προλαβαίνουν.
Φταίνε οι μαθητές γιατί δίνουν εξετάσεις και πιέζουν το εκπαιδευτικό σύστημα.
Φταίνε οι οδηγοί που κυκλοφορούν και γεμίζουν τους δρόμους, όχι η έλλειψη κυκλοφοριακού σχεδιασμού.
Η αλήθεια είναι πως οι εθελοντές στην Ελλάδα είναι ήρωες χωρίς μισθό, χωρίς επαρκή εξοπλισμό, πολλές φορές χωρίς ασφάλιση, που τρέχουν εκεί που άλλοι αργούν ή δεν φτάνουν ποτέ. Όταν λοιπόν λες «φταίνε γιατί είναι λίγοι», είναι σαν να κατηγορείς τους λίγους που σπρώχνουν ένα χαλασμένο λεωφορείο στην ανηφόρα ότι… δεν είναι αρκετοί για να πάνε το όχημα στην κορυφή.
Και για να το φανταστούμε σε άλλο υπουργείο:
Ας υποθέσουμε ότι η κ. Βούλτεψη ήταν Υπουργός Παιδείας. Θα μπορούσε άνετα, με την ίδια άνεση, να βγει σε συνέντευξη και να πει:
«Για τα κενά στα σχολεία φταίνε οι εθελοντές εκπαιδευτικοί που είναι λίγοι. Αν είχαμε περισσότερους, όλα θα ήταν καλυμμένα».
Με αυτή τη λογική, δε θα έφταιγαν ποτέ οι μόνιμες προσλήψεις που δεν έγιναν, τα κονδύλια που κόπηκαν, ή η έλλειψη στρατηγικού σχεδιασμού. Όχι — η ευθύνη θα ήταν των λίγων καλόπιστων δασκάλων που αφιερώνουν τον χρόνο τους αφιλοκερδώς.
Αν αυτό δεν είναι η τέχνη της υπεραπλούστευσης (ευγενικά το λέω), τότε τι είναι;
Όλες οι σημαντικές και έκτακτες ειδήσεις σήμερα
Γιατί τα παράθυρα στις σχολικές αίθουσες μπαίνουν αριστερά των μαθητών
