Δύο σημαντικά ντοκουμέντα για την δράση και την ιδεολογία της Χρυσής Αυγής δημοσιεύει η Εφημερίδα των Συντακτών.
Στο πρώτο ντοκουμέντο, παρατίθεται το «προσκλητήριο» βίας του Ηλία Παναγιώταρου, σε εκδήλωση της Χρυσής Αυγής στις 27 Ιανουραρίου 2007. Στην ομιλία του ο Η. Παναγιώταρος καλεί τους ομοϊδεάτες του να κάνουν τη βία «θεά».
Στο δεύτερο τραγούδι, φαίνεται πως στιχουργός του... Καιάδα (Μιχάλης Γερμενής) σε τραγούδια με παγανιστικούς και σατανιστικούς στίχους είναι ο... Νίκος Μιχαλολιάκος.
Χαρακτηρηστικό είναι το τραγούδι «Goat Worship», το οποίο αποτελεί ακριβή μετάφραση του ποιήματος «Ο Μέγας Παν» που είχε εκδόση ο Νίκος Μιχαλολιάκος στη συλλογή «Η εξομολόγηση ενός εθνικού» το 1980.
Η σχέση του ναζισμού με τον αποκρυφισμό και τον παγανισμό, καθώς και το μίσος προς την «εβραϊκή θρησκεία» του χριστιανισμού είναι λίγο έως πολύ γνωστή, αν και για λόγους εκλογικούς η Χρυσή Αυγή αναγκάστηκε να απαρνηθεί το παγανιστικό παρελθόν της και να παρουσιαστεί ως «σταυροφόρος» της Ορθοδοξίας.
Η ομιλία Παναγιώταρου
«Η βία με συντρόφευε. Η βία με συντροφεύει. Η βία που συντροφεύει κι εσάς εμένα πιότερο με αγάπησε. Με διάλεξε θαρρώ. Δεν με παντρεύτηκε ακόμα. Γιατί έχει εκείνη στεφανωθεί προτύτερα με τους ήρωες που απόψε τιμούμε. Η Βία, σύντροφοι ζωντανοί, που ήταν κάποτε επίσημη θεά των Ελλήνων, τώρα κατάντησε εταίρα των εχθρών τους. Η Βία που βοηθάει τον Δία να κατανικήσει τους σκοτεινούς Τιτάνες τώρα σέρνεται στο σκοτάδι της παρακμής για να γκρεμίσει τους Ελληνες. Η Βία, η μυθική αδελφή του Ζήλου, του Κράτους και της Νίκης, τώρα πουλήθηκε δούλα στην οκνηρία, στο παρακράτος και στην ήττα. Μα η Βία, που λατρευόταν πάντοτε με τη θεά Ανάγκη, θεά θα ξαναγίνει αν την τιμήσουμε κι εμείς. Ας την αποδεχτούμε. Το λάβαρό της ας σηκώσουμε ψηλά».
Η «μεταφορά» ποιήματος του Νίκου Μιχαλολιάκου από τη μπάντα του Γερμανή (Naer Mataron)
Οι αγγλικοί στίχοι Γερμενή:
Goat Worship
Freezing silence from the forest, the stench of crime
Seizure of the moment and human sacrifice
Goat figured he came forth, of myths nostalgic
Satanically supreme, the great pan
The time of dusk, darkness now is rising
And the outcasts of the day
Lucifer's, the poet now awake
Ironically and with a pale, tormented, blood red glance
They outstare a yellow moon rising
And the specters of the night live again
The gladiators, the hanged and the conspirators
And he, standing in the center of the temple
In the middle of the enormous bloodstain
On the pedestal of the altar
Goat figured, Satanically supreme
He glorifies the time of the sacrifice
Of noble instincts and violence
He, the eternal governor
The Great Pan
Το πρωτότυπο ποίημα Μιχαλολιάκου:
Ο Μέγας Παν
Σιγή στο δάσος παγερή, οσμή εγκλήματος,
σύλληψις της στιγμής και ανθρωποθυσία.
Τραγόμορφος επρόβαλε του Μύθου νοσταλγός,
Σατανικά υπέροχος, ο Μέγας Παν.
Ωρα του δειλινού, το σκότος ανατέλλει
και οι εξόριστοι της μέρας,
οι εωσφόροι, οι ποιητές ξυπνούνε.
Ηδονικά, με βλέμμα κόκκινο,
θολό τυραγνισμένο
μια κίτρινη Σελήνη που προβάλλει αντικρίζουν
και τα στοιχειά της νύχτας ξαναζούνε,
οι μονομάχοι, οι κρεμασμένοι και οι συνωμότες.
Και Αυτός στη μέση του Ναού,
στο κέντρο της τεράστιας αιμάτινης κηλίδας,
στο βάθρο του Βωμού,
Τραγόμορφος, Σατανικά υπέροχος,
την ώρα δοξάζει της θυσίας,
των ευγενών ενστίκτων και της βίας,
Αυτός ο Αιώνιος Κυβερνήτης,
ο Μέγας Παν.
