Οι αποφάσεις  για το πρόγραμμα της επαναγοράς του χρέους παραπέμπεται στις 13 Δεκέμβρη... δηλαδή στην επόμενη συνεδρίαση του Eurogroup. Εκεί τοποθετούν χρονικά  το τι θα γίνει με την δόση οι Υπουργοί Οικονομικών της Ευρωζώνης.

 

Το ΔΝΤ στο πλαίσιο ανταγωνισμού κυρίως με τη Γερμανία  για τον επιμερισμό της ζημιάς από την ελεγχόμενη χρεοκοπία της Ελλάδας θέτει ως προϋπόθεση για την εκταμίευση της δόσης των 34,4 δισ. ευρώ να πετύχει η επαναγορά και το χρέος να προσαρμοστεί στα επίπεδα που συμφώνησε το προηγούμενο Γιούρογκρουπ (124% του ΑΕΠ το 2020).

 

Ο Γιάννης Στουρνάρας παρουσίασε  στους ομολόγους του το σχέδιο που δημοσιοποίησε λίγες ώρες νωρίτερα ο Οργανισμός Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους (ΟΔΔΗΧ).

 

Στα πλαίσια  διαφήμισης του προγράμματος το οικονομικό επιτελείο θα συναντήσει την Πέμπτη και την Παρασκευή το IFF και την Ενωση Ελληνικών Τραπεζών.

 

 

Χαρακτηριστικό είναι το δημοσίευμα της γαλλικής «Le Monde», η οποία επιχαίρει για το γεγονός ότι «η Γερμανίδα καγκελάριος έσπασε ένα ταμπού μιλώντας στην εφημερίδα ''Bild'' καθώς για πρώτη φορά άφησε να εννοηθεί ότι η διαγραφή του ελληνικού χρέους δεν αποτελεί πλέον απλώς μια υπόθεση».

 

Σύμφωνα με την εφημερίδα, που αντανακλά τις ανησυχίες και τις προσδοκίες ισχυρών μερίδων της γαλλικής κεφαλαίου, η στάση της Μέρκελ είναι ένα «θετικό βήμα προς την ολοκλήρωση της Ευρωζώνης». Η εφημερίδα προσθέτει ότι «η μόνη διευθέτηση που μπορεί να σώσει το ευρώ και κατ' επέκταση το ευρωπαϊκό σχέδιο είναι η απορρόφηση από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα του χρέους που δε θέλουν να απορροφήσουν οι αγορές».

 

Δηλαδή, «κούρεμα» του χρέους που κατακρατά ο «επίσημος τομέας». Ανάμεσα σε άλλα ενδεχόμενα, η εφημερίδα δεν αποκλείει το επόμενο διάστημα ακόμα και «μια γενικευμένη πολιτική ανατροπή λόγω του φάσματος της φτώχειας και της δυστυχίας».

 

 

Η Ισπανία υπέβαλλε αίτημα στήριξης των  τραπεζών της, ζητώντας ευρωπαϊκά κεφάλαια ύψους 39,5 δισ. ευρώ για την ανακεφαλαιοποίηση του τραπεζικού τομέα.

 

37 δισ. ευρώ είναι το ποσό που ενδέχεται να καταβληθεί  για τις 4 εθνικοποιημένες τράπεζες (Bankia, Catalunya Banc, NCG Banco και Banco de Valencia) και σε 2,5 δισ. ευρώ για τη λεγόμενη «κακή τράπεζα», την Sareb, που δημιουργήθηκε για να συγκεντρωθούν τα «τοξικά» στοιχεία ενεργητικού των υπολοίπων ισπανικών τραπεζών, ιδίως στεγαστικά δάνεια που δεν εξυπηρετούνται.