Η ετυμολογική της διαδρομή ξεκινά από την αραβική λέξη bāmiyā. Στη συνέχεια πέρασε στην οθωμανική τουρκική ως bamye, για να ενσωματωθεί αργότερα στη νέα ελληνική ως «μπάμια».
Παρότι αυτή είναι η ονομασία που χρησιμοποιείται καθημερινά, το φυτό διαθέτει και επίσημη ελληνική ονομασία. Στη βοτανική ορολογία αναφέρεται ως «ιβίσκος ο εδώδιμος», καθώς ανήκει στην οικογένεια των φυτών του ιβίσκου.
Πρόκειται για φυτό που ευδοκιμεί κυρίως σε θερμές κλιματικές συνθήκες και καλλιεργείται σε πολλές περιοχές. Το χαρακτηριστικό του είναι οι εδώδιμοι λοβοί του, οι οποίοι αποτελούν και το μέρος που καταναλώνεται.
Έτσι, παρότι η «μπάμια» είναι μια λέξη που έχει γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινής ελληνικής γλώσσας και της παραδοσιακής μαγειρικής, η επίσημη ελληνική ονομασία του φυτού είναι διαφορετική: ιβίσκος ο εδώδιμος.
