Τα πρώτα βήματα μετά τον θάνατο του ζώου
Το πρώτο πράγμα που χρειάζεται να γίνει είναι η επικοινωνία με τον κτηνίατρο που παρακολουθούσε το κατοικίδιό μας. Ο ειδικός μπορεί να επιβεβαιώσει τον θάνατο και να μας ενημερώσει για τις διαθέσιμες επιλογές σχετικά με τη διαχείριση της σορού.
Αν το ζώο φύγει από τη ζωή στο κτηνιατρείο, είτε φυσικά είτε μετά από ευθανασία, μπορούμε να συνεννοηθούμε με τον κτηνίατρο για το αν θα παραμείνει εκεί προσωρινά. Ωστόσο, θα πρέπει σύντομα να αποφασίσουμε ποια θα είναι η τελική επιλογή, καθώς η σορός δεν μπορεί να παραμείνει στον χώρο.
Το ίδιο ισχύει και στην περίπτωση που ο θάνατος συμβεί στο σπίτι. Οι ιδιοκτήτες θα πρέπει να επιλέξουν τον τρόπο με τον οποίο θέλουν να αποχαιρετήσουν το κατοικίδιό τους.
Ποιες επιλογές υπάρχουν για τη σορό του κατοικιδίου
Οι βασικές επιλογές είναι τρεις: η ταφή σε ειδικό χώρο, η αποτέφρωση ή η ταφή σε εξωτερικό χώρο όπου αυτό επιτρέπεται από τη νομοθεσία.
Ταφή σε νεκροταφείο ζώων
Τα νεκροταφεία κατοικίδιων αποτελούν μια επιλογή για όσους θέλουν να έχουν έναν συγκεκριμένο χώρο μνήμης για το ζώο τους. Σε ορισμένες περιοχές, όπως η Αττική, υπάρχουν οργανωμένα κοιμητήρια με ατομικούς τάφους, όπου μπορούν να τοποθετηθούν φωτογραφίες, επιγραφές ή άλλα αντικείμενα προς τιμήν του ζώου.
Υπάρχει επίσης η δυνατότητα ομαδικής ταφής, η οποία είναι συνήθως οικονομικότερη. Σε περίπτωση που ο ιδιοκτήτης δεν μπορεί να μεταφέρει τη σορό, ορισμένες υπηρεσίες παρέχουν και παραλαβή από το σπίτι ή το κτηνιατρείο.
Αποτέφρωση κατοικιδίου
Η αποτέφρωση έχει γίνει ιδιαίτερα δημοφιλής επιλογή τα τελευταία χρόνια. Όπως και στην ταφή, μπορεί να γίνει ατομικά ή ομαδικά, ανάλογα με την επιθυμία του ιδιοκτήτη και το κόστος.
Πριν επιλέξει κάποιος μια συγκεκριμένη υπηρεσία, είναι σημαντικό να βεβαιωθεί ότι πρόκειται για νόμιμη εγκατάσταση. Μετά την αποτέφρωση, η τέφρα μπορεί να παραδοθεί στον ιδιοκτήτη σε ειδικό δοχείο.
Το τι θα γίνει στη συνέχεια είναι προσωπική επιλογή. Κάποιοι επιλέγουν να κρατήσουν την τέφρα στο σπίτι, ενώ άλλοι προτιμούν να τη σκορπίσουν σε ένα μέρος που είχε ιδιαίτερη σημασία για το κατοικίδιό τους.
Ταφή σε εξωτερικό χώρο
Η ταφή ενός ζώου στην αυλή ή στον κήπο του σπιτιού δεν επιτρέπεται από τη νομοθεσία. Όποιος επιλέξει αυτή τη λύση θα πρέπει να γνωρίζει τους περιορισμούς και να ακολουθήσει τους προβλεπόμενους κανόνες, καθώς η ταφή δεν μπορεί να γίνεται σε κατοικημένες περιοχές.
Οι νομικές υποχρεώσεις μετά τον θάνατο
Εφόσον το κατοικίδιο ήταν καταχωρημένο και διέθετε μικροτσίπ, ο θάνατός του πρέπει να δηλωθεί στο Εθνικό Μητρώο Ζώων Συντροφιάς.
Η διαδικασία γίνεται ηλεκτρονικά με τη χρήση των προσωπικών κωδικών taxisnet και απαιτεί στοιχεία όπως ο αριθμός μικροτσίπ, η ημερομηνία θανάτου, η αιτία και ο τόπος όπου συνέβη.
Παράλληλα, θα πρέπει να ακυρωθούν το βιβλιάριο υγείας και το διαβατήριο του ζώου, εφόσον υπήρχαν.
Η διαχείριση του πένθους
Πέρα από τις πρακτικές διαδικασίες, εξίσου σημαντικό είναι να δοθεί χρόνος στον εαυτό μας για να αντιμετωπίσει την απώλεια.
Η θλίψη μετά τον θάνατο ενός κατοικιδίου είναι απόλυτα φυσιολογική. Το ζώο που ζούσε μαζί μας ήταν μέρος της καθημερινότητάς μας, ένας φίλος και ένας σύντροφος που μοιραζόταν μαζί μας στιγμές για χρόνια.
Οι πρώτες ημέρες ή εβδομάδες μπορεί να είναι ιδιαίτερα δύσκολες. Είναι φυσιολογικό να νιώθουμε κενό, να κλαίμε ή να μην έχουμε διάθεση για δραστηριότητες. Δεν χρειάζεται να υποτιμούμε αυτά τα συναισθήματα ούτε να διστάζουμε να ζητήσουμε στήριξη από ανθρώπους που μπορούν να μας βοηθήσουν.
Το σημαντικότερο είναι να θυμόμαστε ότι προσφέραμε στο κατοικίδιό μας αγάπη, φροντίδα και μια ζωή γεμάτη ασφάλεια. Και αν κάποια στιγμή νιώσουμε έτοιμοι, η υιοθεσία ενός νέου ζώου δεν σημαίνει αντικατάσταση εκείνου που χάσαμε, αλλά την ευκαιρία να προσφέρουμε αγάπη σε ένα ακόμη πλάσμα που την έχει ανάγκη.
