Σειρά-φαινόμενο χαρακτηρίστηκε η «Εφηβεία» (Adolescence) και δικαιολογημένα, αν κρίνουμε από τα υψηλά ποσοστά τηλεθέασης, τις συζητήσεις που ακόμα συνεχίζονται αλλά και τις σχετικές αναφορές του Βρετανού πρωθυπουργού Κιρ Στάρμερ που την εκθείασε από το βήμα της Βουλής των Κοινοτήτων.
Ας ξεπεράσουμε το δίπολο «μου άρεσε/δεν μου άρεσε». Η σειρά αυτή του Νetflix είναι προσεγμένη, έχει διακριτό ύφος και αγγίζει ένα καίριο ζήτημα: την εφηβική βία αλλά και το ψηφιακό σύμπαν των εφήβων. Ενα σύμπαν ερμητικά κλειστό και άγνωστο για τους ενήλικες.
Ισως κάποιοι θυμούνται μια κινηματογραφική ταινία που, όταν προβλήθηκε στην Ελλάδα, επίσης προκάλεσε πολλές συζητήσεις – αλλά σε διαφορετική βάση. Εννοώ τον «Κύκλο των χαμένων ποιητών» (1989) του Πίτερ Γουίαρ, με πρωταγωνιστή τον Ρόμπιν Γουίλιαμς. Θυμάμαι στην «Ελευθεροτυπία», στη στήλη της Αλληλογραφίας, είχαν δημοσιευτεί δεκάδες επιστολές αναγνωστών. Οι περισσότεροι επιστολογράφοι ήταν εκπαιδευτικοί και κατέθεταν τις σκέψεις τους για το σχολικό σύστημα και τον ρόλο της ποίησης και γενικά της τέχνης στη διαμόρφωση της προσωπικότητας των εφήβων. (Και ας μην ξεχνάμε ότι στα μουσικά Γυμνάσια και Λύκεια το μπούλινγκ είναι ανύπαρκτο.)
Οι καιροί αλλάζουν. Η απήχηση της σειράς «Adolescence» δεν οφείλεται μόνο στη μαστοριά του σκηνοθέτη και στις καλές ερμηνείες των ηθοποιών, αλλά και στην ανησυχία των ενηλίκων για το φαινόμενο της εφηβικής βίας που βρίσκεται διαρκώς στην επικαιρότητα. Ο ψηφιακός κόσμος στον οποίο κατοικούν ή καταφεύγουν οι έφηβοι μοιάζει με ναρκοπέδιο και, επομένως, η εύκολη λύση ή το καθήκον της πολιτείας, του σχολείου και των γονέων είναι η «προφύλαξη», η προειδοποίηση για τους κινδύνους και ο έλεγχος του χρόνου που δαπανούν οι μαθητές μπροστά στην οθόνη του κινητού τους.
Ούτε σκέψη για ένα «άλλο σχολείο» όπου η ποίηση, η μουσική, το θέατρο θα αποδειχτούν πιο δυνατά και εκφραστικά από τα emoji, τα σύγχρονα ιερογλυφικά για τους ψηφιακά ημι-αναλφάβητους. Ετσι κι αλλιώς, οι εκπαιδευτικοί που επιχειρούν, με το παράδειγμά τους και όχι με κηρύγματα, να μιλήσουν στα παιδιά για δημοκρατία, ελευθερία και αξιοπρέπεια βρίσκονται υπό διωγμόν από το υπουργείο Παιδείας. Ενας φοβισμένος, υποταγμένος δάσκαλος δεν μπορεί να εμπνεύσει τους μαθητές του να πετάξουν με τα φτερά της ποίησης. Ο γυάλινος, ο οθονικός κόσμος θα μοιάζει πιο αληθινός και δελεαστικός, λιγότερο αδιέξοδος από τον πραγματικό. Αντίο, captain, my captain!
Πηγή: efsyn.gr
Όλες οι σημαντικές ειδήσεις
Προσλήψεις εκπαιδευτικών – ΟΠΣΥΔ: Τα 6 βήματα για σωστά δικαιολογητικά και φάκελο
Πανελλήνιες 2026: Το έγγραφο «κλειδί» για την είσοδο στα εξεταστικά κέντρα
Προκηρύξεις εκπαιδευτικών 2026: Πώς θα δεις πρώτος τους πίνακες μέσω google
