Alfavita Newsroom Ένα γαϊδουράκι στην άκρη του δρόμου περιμένει έναν άνδρα που μαζεύει με τα χέρια του αλάτι. Μία γυναίκα ταΐζει τις κότες που έχει στο κοτέτσι της, ενώ ένας γείτονάς του δίνει σανό στις αγελάδες τους και ένας νεαρός κατευθύνει τα πρόβατά του στα καταπράσινα λιβάδια της περιοχής. Εικόνες που δύσκολα κάποιος πιστεύει ότι θα μπορούσαν να αντιστοιχούν στο κοσμοπολίτικο νησί τη Μύκονο αλλά αυτή είναι η αλήθεια.
Το ντοκιμαντέρ της Ελιάνας Αμπραβανέλ που φέρει τον τίτλο «Mykonian Pastoral» και συμμετέχει στο 25ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, προβάλλει τους συνεχιστές των παραδόσεων μιας άλλης εποχής, που επιβιώνουν στη Μαού, τη μοναδική αγροτική περιοχή που έχει απομείνει στο δημοφιλέστερο ίσως νησί των Κυκλάδων.
«Πιστεύω ότι ενδεχομένως αυτή η ταινία θα παραμείνει για να δείχνει έναν τρόπο ζωής που σιγά -σιγά εξαφανίζεται, διότι είναι η καταγραφή μιας πλευράς της Μυκόνου που ελπίζω να μην χαθεί, αλλά είναι λίγο δύσκολο» επισημαίνει η κ. Αμπραβανέλ μιλώντας στο Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων.
Η δημιουργός του ντοκιμαντέρ αν και δεν γεννήθηκε στο νησί, χαρακτηρίζει τον εαυτό της «εξ επιλογής Μυκονιάτισσα» καθώς, όπως τονίζει είναι ένας τόπος τον οποίο διάλεξε για να ζει, από την πρώτη φορά που τον επισκέφθηκε, την εποχή της εφηβείας της. «Άρχισα να περνώ τα καλοκαίρια μου στο νησί στα τέλη της δεκαετίας του ’80. Σαράντα χρόνια μετά, συνεχίζω να ανακαλύπτω κάθε φορά κάτι καινούργιο» τονίζει η σκηνοθέτης, που σταδιακά περνούσε όλο και περισσότερο χρόνο εκεί, με αποτέλεσμα να αποκτήσει σπίτι στην περιοχή της Άνω Μεράς, το μοναδικό χωριό που υπάρχει -εκτός από τη χώρα της Μυκόνου.
Τα όσα έχει αποκομίσει από τη διαβίωσή της εκεί, δεν μπορεί να τα περιγράψει, αλλά όπως τονίζει, θεώρησε υποχρέωσή της να δημιουργήσει αυτήν την ταινία, ώστε με κάποιον τρόπο, να δώσει πίσω ένα μέρος όσων παίρνει.
«Επικρατεί μία εικόνα για τη Μύκονο, όπως προβάλλεται κατά κόρον από τα μέσα, ως το νησί της διασκέδασης με τους πάρα πολλούς τουρίστες και ένα νησί το οποίο καταστρέφεται σιγά-σιγά. Αυτή είναι η επιφανειακή ματιά όμως, που αφορά κυρίως το καλοκαίρι, γιατί κατά τ’ άλλα, υπάρχει ένας μικρόκοσμος ανθρώπων, οι οποίοι προσπαθούν -αποκλεισμένοι και κατ’ επιλογή θα έλεγα, να διατηρήσουν έναν ρυθμό και μία ηρεμία πέραν αυτής της τρέλας που συμβαίνει στο νησί», εξηγεί.
«Είναι απλώς η δική μου ματιά στα πράγματα» λέει η δημιουργός του ντοκιμαντέρ
Με τους ανθρώπους αυτούς συγχρωτίζεται η Ελιάνα Αμπραβανέλ τα τελευταία χρόνια κι έχει αναπτύξει πολύ δυνατούς δεσμούς φιλίας μαζί τους. Τη δική της ματιά, μας παρουσιάζει μέσα από το «Mykonian Pastoral». «Οι άνθρωποι αυτοί με εμπιστεύτηκαν γιατί είναι οι φίλοι μου, είναι οι άνθρωποι με τους οποίους περνάω πολύ χρόνο, τους οποίους βλέπω καθημερινά βγαίνοντας να περπατήσω, να τρέξω, να κάνω τα ψώνια μου, αλλά και τα βράδια του χειμώνα. Είναι οι άνθρωποι με τους οποίους έχω περάσει πάρα πολύ διάστημα, έχουμε ανταλλάξει απόψεις, έχουμε γελάσει, έχουμε κλάψει μαζί και είναι αυτοί που με στήριξαν και στις δύσκολες περιόδους της ζωής μου», λέει.
Ο Δημητράκης, ο Γιάννης, ο Τζώρτζης, η Ζαμπέτα, η Λίζα λοιπόν, γίνονται οι πρωταγωνιστές της και οι άνθρωποι που παρατηρεί μέσα από το ντοκιμαντέρ της η Ελιάνα Αμπραβανέλ. «Είναι απλώς η δική μου ματιά στα πράγματα. Η μάτια κάποιου ο οποίος δεν γεννήθηκε στη Μύκονο, αλλά τον τράβηξε μία πλευρά του νησιού που αυτή τη στιγμή ενδεχομένως δεν ενδιαφέρει κάποιον επιχειρηματία, κάποιον τουρίστα που έρχεται αμιγώς για τη διασκέδαση», σημειώνει.
Από τις 10:00 το πρωί της Κυριακής, το ντοκιμαντέρ Mykonian Pastoral θα είναι διαθέσιμο στη διαδικτυακή πλατφόρμα του Φεστιβάλ, έως τη λήξη του ή την εξάντληση των 500 θεάσεων.
Όλες οι σημαντικές και έκτακτες ειδήσεις σήμερα
Γιατί τα παράθυρα στις σχολικές αίθουσες μπαίνουν αριστερά των μαθητών
