πολλά πράγματα. Περιδιαβαίνεις κι άλλες, κι άλλες εποχές κι άλλες και πιο πολλές
κοινωνίες. Γεύεσαι πολλαπλές ανάσες της ιστορίας και των ανθρώπων.
συναίσθημά σου αφειδώς καλλιεργείται. Προβληματισμοί και αναζητήσεις στήνουν
χορούς. Στοχασμοί και αναστοχασμοί καταυγάζονται και στη συνέχεια φεγγοβολούν.
Σε γεμίζουν με φως, αλλότριο και δικό σου.
ουδέποτε θα φανερώνονταν ή, το πιο πιθανό, να δημιουργείς πτυχώσεις της
προσωπικότητάς σου που πολλαπλασιάζουν τη δυναμική του εαυτού σου και δεν
ξέρεις πόσες και ποιες από εκείνες τις στιγμές των διαβασμάτων σου διαμορφώνουν
μόνιμες και φωτεινές όψεις του χαρακτήρα σου.
εισέλθει σε σκουληκότρυπα του πνευματικού κόσμου ή συμπυκνώνεις τα γεγονότα
που καταφτάνουν από τον εξωτερικό μα κυρίως από τον εσωτερικό σου κόσμο; Ίσως
να μην σε ενδιαφέρει. Γιατί βρίσκεσαι σε κατάσταση έκστασης και αφήνεις τον
εαυτό σου να ακολουθεί τα σκιρτήματα, που τόσο εύκολα γεννιούνται στις
ακρώρειες της σκέψης σου.
πολύ πέρα από εκείνη των αισθήσεών σου και της πρώτης “ανάγνωσης”, της απλής
επαφής των αισθήσεών σου και της σκέψης σου. Πολλαπλοί καθρεφτισμοί
φανερώνουν γεγονότα και μονοπάτια αθέατα. Άπειρα είδωλα σχηματίζονται για να
εκφράσουν τον καταιγισμό των ερεθισμάτων και των δικών σου φαντασιώσεων και
ονειροπολήσεων.
Ντοστογιέφσκι, τον Καμύ… Γίνεσαι κοινωνός του πνεύματος του ανθρώπου.
Γεφυρώνεις της ιστορίας τα χάσματα.
Ενοποιείς της ζωής σου τα κομμάτια. Γιατί πάντα αναρωτιέσαι. Τι ενώνει τις τόσο
διαφορετικές φάσεις της ζωής σου; Τι συνέχει τις αλληλοδιάδοχες ηλικίες σου; Ποια
είναι τα σταθερά νήματα της προσωπικότητάς σου σε ένα διάβα του χρόνου διαρκών
μεταβολών;
να είναι ξένο, μα το υφάδι και το υφαντό είναι δικά σου δημιουργήματα. Είσαι
δημιουργός, αυθεντικός δημιουργός του εαυτού σου και της ζωής σου. Τι πιο
όμορφο;
