Η Εργατική Πρωτομαγιά, ημέρα όπου θυμόμαστε και τιμούμε τους ηρωικούς αγώνες των εργατών στο Σικάγο του 1886, τους αγώνες και τις θυσίες των εργαζομένων σε ολόκληρο τον κόσμο, μας βρίσκει αντιμέτωπους με μία πρωτόγνωρη πανδημική κρίση η οποία αναδεικνύει το διαχρονικό μήνυμα του αγώνα για κοινωνική δικαιοσύνη, δημοκρατία κι εργασιακά δικαιώματα όσο ποτέ άλλοτε στη πατρίδα μας, καθώς η κυβέρνηση επιχειρεί σε λίγες μέρες να διαλύσει οριστικά το θεσμοθετημένο εργατικό 8 ώρο επιβάλλοντας το 10 ώρο με απλήρωτες υπερωρίες στους εργαζομένους συλλήβδην.
Στον αντίποδα, το σημερινό στοίχημα για τις προοδευτικές δυνάμεις του τόπου, είναι να ξεπεράσουν εκείνες τις αγκυλώσεις που στερούν τη διαμόρφωση κοινών προγραμματικών προτάσεων αναφορικά με την αντιμετώπιση των επιπτώσεων της πανδημίας στον χώρο της υγείας, τη διατήρηση μόνιμης προστασίας της Α' κατοικίας, την προστασία των δικαιωμάτων των εργαζομένων οι οποίοι πλήττονται βάναυσα από το επερχόμενο νομοσχέδιο Χατζηδάκη-Μητσοτάκη, αλλά και των επιχειρήσεων όπου αδυνατούν να ανοίξουν φέτος τον Μάη με την ανεργία των νέων να καλπάζει ταυτόχρονα σε δυσθεώρητα ύψη.
Ιδιαίτερη μνεία για τους ανθρώπους του πολιτισμού όπου για δεύτερο καλοκαίρι θα μείνουν ξανά στην αβεβαιότητα, λόγω της αδυναμίας του κράτους να οργανώσει πολιτιστικά φεστιβάλ με όλα τα αναγκαία υγειονομικά πρωτόκολλα. Οι καλλιτέχνες μας είναι κι αυτοί άνθρωποι με ανάγκες και δικαιώματα, με οικογένειες και υποχρεώσεις.
Κλείνοντας με αυτές τις σκέψεις φίλες και φίλοι, το συμπέρασμα από τους παραπάνω προβληματισμούς που παρέθεσα πρέπει να είναι το: κανένας συμπολίτης μας μόνος του στην πανδημική κρίση.
ΥΓ: Καλό μήνα και Καλή Ανάσταση σε όλες κι όλους με υγεία όπου αποτελεί ζητούμενο πλέον στις μέρες μας.
*Φιλόλογος, Ειδικός Παιδαγωγός
Όλες οι σημαντικές ειδήσεις
Αποτελέσματα Κοινωνικού Τουρισμού: Όλη η λίστα όσων δικαιούνται Voucher
Προκηρύξεις εκπαιδευτικών 2026: Πώς θα δεις πρώτος τους πίνακες μέσω google
