Ειν' ο πατέρας μου γιατρέ
Γέμισαν και τα δυο νοσοκομεία στα Γιάννενα
Τους τρόφιμους του οίκου ευγηρίας που βγήκαν όλοι θετικοί
τους πήγανε χθες βράδυ στο Φιλιάτι
Όπου φτωχός κι η μοίρα του, που λένε
Γιατρέ, σας ικετεύω
Είναι πατέρας μου
Αφήστε λίγο να τον δω, να του μιλήσω
Είναι αυστηρό το σχετικό πρωτόκολλο κυρία μου
Πρέπει να μείνει μόνος του,
λυπάμαι
Αφήστε του ένα κινητό
Μα δεν μπορεί γιατρέ, δεν βλέπει...
Τότε θα ενημερώνεστε από μας
για την εξέλιξη
Είναι κι η ηλικία ξέρετε,
πρέπει να είστε έτοιμη για όλα
Λίγο γιατρέ από μακριά
Να του φωνάξω,
ίσα που να με δει απ' το τζάμι
Αφήστε με γιατρέ
Εγώ είμαι, η κόρη σου μπαμπά
Θα γίνεις γρήγορα καλά πατέρα
μη φοβάσαι
Ο κυρ Μιχάλης άκουγε
Μα το οξυγόνο του λιγόστευε
Κι ο πυρετός του
δέκα μέρες ακατέβατος
Έκλεισε τα θλιμμένα μάτια του
Εκείνα, που παράβγαιναν με τα αετίσια κάποτε
Και μόνος του, κατάμονος
εκείνος, που το σπίτι του
ήταν γεμάτο κόσμο,
έπεσε σε όνειρο βαθύ
Και την αυλή με τα μυριστικά
και την κυρά και τα παιδιά του
και τ' αγγόνια του,
τον καφενέ, τα ζωντανά του
Όλα στον ύπνο του τα κάλεσε
Κι εκείνα ήρθαν όλα
Να συντροφεύσουν το στερνό
το πιο μακρύ ταξίδι
