Συνέπειες μιας απεργίας πείνας

Κατά την τελική φάση «προστατεύονται» οι υπολειπόμενοι μύες και για την παραγωγή ενέργειας χρησιμοποιούνται οι αποθήκες λιπώδους ιστού του οργανισμού. Οταν εξαντληθούν οι αποθήκες λίπους ακολουθεί καταστροφικός καταβολισμός πρωτεϊνών από τους μυς, με σοβαρά αποτελέσματα κυρίως για τον καρδιακό μυ. Στους κινδύνους συμπεριλαμβάνονται καρδιακές αρρυθμίες.

 

Η κατάσταση του ασθενούς θεωρείται κρίσιμη εάν έχουν περάσει δέκα ημέρες από την έναρξη της απεργίας πείνας ή εάν ο ασθενής έχει χάσει πάνω από 10% του σωματικού του βάρους.

 

Κυριότερο σύμπτωμα που απαντά σε όλους σχεδόν τους απεργούς πείνας είναι το αίσθημα εύκολης κοπώσεως, οι λιποθυμικές τάσεις και το αίσθημα ζάλης. Οι ασθενείς αρχίζουν, προκειμένου να αντιρροπήσουν αυτό το αίσθημα, να σηκώνονται αργά από το κρεβάτι και τελικά δεν μπορούν καθόλου να σηκωθούν. Αυτό επηρεάζει, μεταξύ άλλων, την ικανότητά τους να υποστηρίξουν τις απόψεις τους.

 

Βραδυκαρδία και πτώση της αρτηριακής πιέσεως παρατηρούνται σε όλους τους ασθενείς αρκετά νωρίς. Ορθοστατική υπόταση εμφανίζουν όλοι περί την 20ή ημέρα, ορισμένες φορές δε οδηγεί σε σημαντική ανικανότητα.

 

Στο πλαίσιο της αντιρρόπησης της πείνας, ο θυρεοειδής αδένας αρχίζει να υπολειτουργεί. Αυτό έχει ως τελική συνέπεια εύκολη κόπωση, υποθερμία και δυσανεξία στο ψύχος.

 

Από τις πρώτες ημέρες οι ασθενείς μπορεί να εμφανίσουν κοιλιακά άλγη και γαστρεντερικές διαταραχές, κυρίως σοβαρή δυσκοιλιότητα. Επιπλέον, εμφανίζονται ηλεκτρολυτικές διαταραχές που μπορεί να οφείλονται σε πάνω από έναν μηχανισμούς. Ο απεργός πείνας χάνει σταδιακά το αίσθημα της πείνας αλλά και το αίσθημα της δίψας, με αποτέλεσμα, εάν δεν υπάρχει κατάλληλη ιατρική βοήθεια και καθοδήγηση, σοβαρή αφυδάτωση.

 

Η έλλειψη βιταμινών, σε συνδυασμό με άλλους μηχανισμούς καικυρίως τις επαναλαμβανόμενες κρίσεις υπογλυκαιμίας, μπορεί να έχει μοιραίες συνέπειες για το κεντρικό νευρικό σύστημα. Σημαντικότερη επιπλοκή είναι η εμφάνιση εγκεφαλοπάθειας Wernicke, η οποία δεν είναι αναστρέψιμη. Επιπλέον, έχει παρατηρηθεί μη αναστρέψιμη πολυνευροπάθεια, κατάθλιψη, συναισθηματική αστάθεια και κατάσταση που προσομοιάζει με το σύνδρομο μετατραυματικού stress. Για το λόγο αυτό είναι σημαντικό σε κάθε απεργία πείνας να προηγείται καλή συνεννόηση του γιατρού με τον ασθενή και, στο βαθμό που είναι εφικτό, να καταγράφεται όσο πιο νωρίς γίνεται η βούληση του ασθενούς για το τι δέον γενέσθαι.

 

Στα τελικά στάδια της αποχής από το φαγητό και από την έλλειψη βιταμινών μπορεί να παρατηρηθούν μια σειρά από επιπλοκές που ξεκινούν από την αιμορραγική διάθεση και φτάνουν έως την τύφλωση. Τέλος, επηρεάζεται η άμυνα του οργανισμού έναντι λοιμώξεων, με αποτέλεσμα ανοσολογική ανεπάρκεια.

 

Ο χρόνος από την έναρξη μιας απεργίας πείνας μέχρι το θάνατο ποικίλλει ανάλογα με τον κάθε ασθενή και ανάλογα με το βαθμό ιατρικής βοήθειας που δέχεται. Στην περίπτωση των Ιρλανδών απεργών πείνας του 1981, ο θάνατος επήλθε μεταξύ 46 και 71 ημερών.

Οφειλε, λοιπόν, η Πολιτεία ν’ ασχοληθεί απ’ αρχής σοβαρότερα και συντονισμένα με το θέμα των απεργών πείνας. Η ιατρική παρακολούθησή τους όφειλε να ξεκινήσει από την πρώτη στιγμή και σε καθημερινή βάση. Ας το κάνει τουλάχιστον από δω και πέρα, γιατί έχουμε φτάσει πλέον σε κρίσιμο χρονικό σημείο κι έστω και ένας θάνατος θ’ αποκαλύψει όλες τις παραλείψεις και την ελαφρότητά μας.

* Πρόεδρος ΕΙΝΑΠ

——————————————————-

 

H ιατρική γνωμάτευση για την κατάσταση της υγείας του Κώστα Σακκά.

 

Σήμερα θα πραγματοποιηθεί μηχανοκίνητη πορεία προς το Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο Νίκαιας, όπου νοσηλεύεται φρουρούμενος ο Κώστας Σακκάς.

Η συγκέντρωση για την μηχανοκίνητη πορεία θα γίνει στα Προπύλαια στις 6:00 το απόγευμα.

Στις 7:30 – την ώρα, δηλαδή, που θα φτάνει η μηχανοκίνητη πορεία – έχει προγραμματιστεί και συγκέντρωση αλληλεγγύης στο Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο Νίκαιας.

Προς το ΓΚΝ Νίκαιας εξυπηρετούν το λεωφορείο Β18 από Μενάδρου, το τρόλεϊ 21 από Πειραιώς (Ομόνοια), από τον σταθμό μετρό Αιγάλεω τα λεωφορεία 820 και 852 και απο Πειραιά  το 831.

 

Πηγή: ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ