«Οι οικογένειες δίνουν το 30% του προϋπολογισμού του νοικοκυριού για νερό», δηλώνει στον Independent η Τζουν Κουνούτζι, ειδική αντιπρόσωπος της UNICEF.

 

Όπως έδειξαν δορυφορικές μελέτες της NASA μεταξύ του 2003 και του 2009 η λωρίδα της Γάζας έχασε 144 κυβικά χιλιόμετρα πόσιμου νερού – σχεδόν το μέγεθος της Νεκράς Θάλασσας – κάνοντας την ήδη κακή κατάσταση χειρότερη.

 

Ο ΟΗΕ επισημαίνει ότι ο υδροφόρος ορίζοντας της Γάζας θα είναι επαρκής μέχρι το 2016 ενώ οι συνέπειες θα είναι μη αντιστρέψιμες έως το 2020. Ακόμη και το 5% του νερού που είναι ασφαλές για κατανάλωση, εξαιτίας της κακής ποιότητας διανομής του αξιοποιείται μόνο για λόγους υγιεινής.

 

Χωρίς ποτάμια ή ρεύματα η λωρίδα της Γάζας πάντα βασιζόταν στα θαλάσσια νερά για την ύδρευσή της. Όμως ο αποκλεισμός της από το Ισραήλ καθιστά αδύνατο στους ακτιβιστές να προσφέρουν στους Παλαιστίνιους τα απαραίτητα για να επισκευάσουν τις υποδομές τους.

 

Βέβαια, σύμφωνα με υψηλά ιστάμενο αξιωματούχο του Ισραήλ, που επικαλείται ο Independent, η χώρα προσπαθεί να συγκεντρώσει βοήθεια για την Γάζα όσον αφορά αυτό το ζήτημα καθώς έχει θορυβηθεί από την παρουσίαση μιας ανθρωπιστικής κρίσης στο κατώφλι της. «Έχουμε μιλήσει σχεδόν με όλους όσους ξέρουμε στην διεθνή κοινότητα γιατί 1,4 εκατ. άνθρωποι θα μείνουν χωρίς νερό σε λίγα χρόνια», φέρεται να λέει ο αξιωματούχος που επιθυμεί να μείνει ανώνυμος εξαιτίας της λεπτότητας του θέματος. Σύμφωνα με τον ίδιο το Ισραήλ, που είναι πρωτοπόρο στην αφαλάτωση ύδατος, φαίνεται να έχει εκπαιδεύσει κατοίκους της Γάζας στην χρήση των τελευταίων τεχνολογιών ύδατος. Αυτό το έχει επιβεβαιώσει και η Παλαιστινιακή Αρχή Ύδατος. 

 

Η ΠΑΥ έχει αρχίσει να αφαλατώνει νερό σε δυο εγκαταστάσεις ενώ ήδη σχεδιάζει την κατασκευή μιας τρίτης, η οποία θα είναι σε θέση να παράξει 55 εκατ. κυβικά μέτρα πόσιμου νερού το χρόνο. Παρόλα αυτά το κόστος είναι 450 εκατ. δολάρια και οι οικοδομικές εργασίες δεν αναμένονται να ξεκινήσουν πριν το 2017. Μέχρι εκείνη την ώρα, η ήδη φτωχή Γάζα μπορεί να μην έχει την δυνατότητα υποστήριξης με ηλεκτρικό ρεύμα αυτού του εργοστασίου, όπως εκτιμά ο ΟΗΕ.

 

Πόλεμοι για το νερό; 

 

Η έλλειψη νερού έχει αναδειχθεί σε διογκούμενο πρόβλημα στην Μέση Ανατολή, στην Ανατολική Αφρική αλλά και στις ΗΠΑ.

 

Στην Μέση Ανατολή οι δορυφόροι της NASA έχουν παρατηρήσει τα αποθέματα νερού στον Τίγρη και στον Ευφράτη να μειώνονται ραγδαία. Ο ρυθμός μείωσης, μάλιστα, είναι ο δεύτερος παγκοσμίως και ακολουθεί την Ινδία. Δεν θα ήταν, λοιπόν, παράλογο, όπως σχολιάζει η βρετανική εφημερίδα, να αναδειχθεί η έλλειψη νερού σε μια ακόμη αιτία συγκρούσεων δεδομένων των τεταμένων σχέσεων που επικρατούν στην περιοχή.

 

Η καθαρότητα του νερού στην υποσαχάρια Αφρική είναι ένα τεράστιο ζήτημα. Σύμφωνα με την οργάνωση, WaterAid, 16,4 εκατομμύρια άνθρωποι στην Κένυα και 43,4 εκατομμύρια στην Αιθιοπία δεν έχουν πρόσβαση σε ασφαλές νερό. Μάλιστα, ο εμφύλιος πόλεμος στο Σουδάν, που κράτησε από το 1983 έως το 2005, εξελίχθηκε σε μια μάχη για τις περιοχές που με την σειρά του έγινε ένας πόλεμος για τα αποθέματα ύδατος.

 

Παρόλα αυτά ακόμη και οι ΗΠΑ έχουν αρχίσει να αντιμετωπίζουν προβλήματα έλλειψης νερού. Σύμφωνα με εκθέσεις κρατικών προγραμμάτων, «σχεδόν όλες οι περιοχές της χώρας έχουν δει περιορισμό των αποθεμάτων τους ακόμη και σε περιόδους που δεν χαρακτηρίζονται για την ξηρασία τους».

 

Κατά τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ, Μπαν Κι Μουν, μέχρι το 2030 σχεδόν ο μισός πληθυσμός της Γης μπορεί να αντιμετωπίζει σοβαρή έλλειψη υδάτινων πόρων καθώς η ζήτηση ξεπερνά την προσφορά σχεδόν κατά 40%.

 

(πηγή: tvxs.gr)