Σε τροχιά πολιτικής αντιπαράθεσης και ερευνών βρίσκεται η Γερμανία, καθώς το ακροδεξιό κόμμα «Εναλλακτική για τη Γερμανία» (AfD) επιβεβαίωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο (AFP) ότι έπεσε θύμα κυβερνοεπίθεσης, η οποία οδήγησε στη διαρροή εκατοντάδων χιλιάδων ηλεκτρονικών μηνυμάτων.
Το χρονικό της παραβίασης και η αποκάλυψη της Bild
Η παραβίαση εκδηλώθηκε τον Σεπτέμβριο του 2026, όταν άγνωστοι χάκερ έβαλαν στο στόχαστρο τον πάροχο υπηρεσιών φιλοξενίας (hosting provider) που χρησιμοποιεί το κόμμα. Κατά τη διάρκεια της επίθεσης, οι εισβολείς απέσπασαν και αντέγραψαν παράνομα τμήματα από θυρίδες ηλεκτρονικού ταχυδρομείου.
Αν και το AfD υποστήριξε ότι το περιστατικό εντοπίστηκε και εξουδετερώθηκε άμεσα, καθώς και ότι η πλειονότητα των λογαριασμών αφορούσε ανενεργές θυρίδες, η εφημερίδα Bild έφερε στο φως νέα στοιχεία περί της έκτασης της επίθεσης:
- Ο συνολικός αριθμός των email που διέρρευσαν εκτιμάται στα 421.000.
- Ειδική ιστοσελίδα έχει ήδη προχωρήσει στη δημοσίευση περιλήψεων των μηνυμάτων, με τις αρχές και το κόμμα να διενεργούν έρευνα για τη γνησιότητα και τη διασπορά των δεδομένων.
Διαψεύσεις και αποκαλύψεις για την ηγεσία
Παρά τους ισχυρισμούς του AfD ότι η διαρροή δεν αγγίζει ομοσπονδιακά στελέχη ή ενεργούς λογαριασμούς της κεντρικής διοίκησης, τα ευρήματα της Bild δείχνουν ότι η παραβίαση έφτασε μέχρι την κορυφή της κομματικής πυραμίδας.
Ανάμεσα στα στοιχεία που διέρρευσαν περιλαμβάνονται:
- Ηλεκτρονικά μηνύματα της εκ των προέδρων του κόμματος, Άλις Βάιντελ.
- Φωτογραφία της ταυτότητας βουλευτή της Ομοσπονδιακής Κάτω Βουλής (Bundestag).
- Αλληλογραφία που συνδέεται με τον πρώην ηγέτη του κόμματος, Αλεξάντερ Γκάουλαντ.
Κυβερνοεπίθεση εν μέση πολιτικής ανόδου
Η διαρροή-μαμούθ σημειώνεται σε μια ιδιαίτερα ευαίσθητη συγκυρία, καθώς το AfD καταγράφει ποσοστά-ρεκόρ στις δημοσκοπήσεις, αγγίζοντας το 30% της πρόθεσης ψήφου σε εθνικό επίπεδο.
Η δυναμική αυτή επιβεβαιώθηκε και στις περιφερειακές κάλπες του Σεπτεμβρίου, όπου το κόμμα κατέλαβε την πρώτη θέση σε δύο από τα τρία ομόσπονδα κρατίδια, ενώ στη Σαξονία-Άνχαλτ άγγιξε την αυτοδυναμία, φιλοδοξώντας να σχηματίσει την πρώτη ακροδεξιά τοπική κυβέρνηση στη Γερμανία μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
