Νίκος Μακρής 
Στην Κίνα, ολοένα και περισσότεροι νέοι επιλέγουν να πληρώνουν για να περνούν ώρες σε ειδικά διαμορφωμένα γραφεία, προσποιούμενοι ότι εργάζονται.
Το φαινόμενο αυτό ανθεί σε μια περίοδο όπου η ανεργία των νέων παραμένει σταθερά υψηλή, αγγίζοντας το 14%, σύμφωνα με στοιχεία που επικαλείται το BBC.
Οι λόγοι ποικίλλουν:
Φοιτητές που χρειάζονται βεβαίωση πρακτικής άσκησης για να πάρουν το πτυχίο τους.
Νέοι που θέλουν να ξεφύγουν από την πίεση των γονιών τους.
Άτομα που εκμεταλλεύονται το «ψεύτικο» ωράριο για να αναζητήσουν εργασία ή να σχεδιάσουν την έναρξη μιας επιχειρηματικής δραστηριότητας.
Ψυχολογικοί παράγοντες, όπως η αποφυγή της αδράνειας στο σπίτι και η διαχείριση της απογοήτευσης από την ανεργία.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο 30χρονος Shui Zhou, πρώην επιχειρηματίας στον χώρο των τροφίμων, του οποίου η εταιρεία έκλεισε το 2024. Από την άνοιξη του 2025 πληρώνει 30 γιουάν (περίπου 4,20 δολάρια) την ημέρα για να εργάζεται σε ένα «εικονικό γραφείο» της εταιρείας Pretend To Work Company στην πόλη Ντονγκουάν, βόρεια του Χονγκ Κονγκ.
Εκεί, μαζί με πέντε ακόμη «συναδέλφους», περνά ώρες σαν να ήταν μέλος μιας κανονικής ομάδας. Το περιβάλλον, όπως λέει, τον βοηθά στην αυτοπειθαρχία και τον γεμίζει θετική ενέργεια. Στέλνει μάλιστα φωτογραφίες στους γονείς του, οι οποίοι αισθάνονται πιο άνετα με την έλλειψη πραγματικής εργασίας του.
Οι εγκαταστάσεις τέτοιων επιχειρήσεων μιμούνται κανονικά γραφεία, με υπολογιστές, πρόσβαση στο διαδίκτυο, αίθουσες συσκέψεων και χώρους χαλάρωσης. Οι συμμετέχοντες μπορούν να φτάνουν και να φεύγουν όποτε θέλουν, ενώ η ημερήσια χρέωση (30–50 γιουάν) συχνά περιλαμβάνει γεύμα, σνακ και ποτά.
Νέες ευκαιρίες ή απλώς προσωρινή λύση;
Σύμφωνα με τον Δρ. Κρίστιαν Γιάο, ειδικό στην κινεζική οικονομία και λέκτορα στο Πανεπιστήμιο Βικτώρια της Νέας Ζηλανδίας, το φαινόμενο αυτό προκύπτει από τον οικονομικό μετασχηματισμό και την αναντιστοιχία μεταξύ εκπαίδευσης και αγοράς εργασίας. Οι εταιρείες προσποίησης εργασίας λειτουργούν ως μεταβατικές λύσεις, δίνοντας χρόνο στους νέους να σχεδιάσουν το μέλλον τους.
Παράδειγμα αποτελεί και η 23χρονη Xiaowen Tang από τη Σαγκάη, η οποία νοίκιασε θέση σε τέτοιο γραφείο για έναν μήνα, ώστε να προσκομίσει στο πανεπιστήμιο αποδεικτικά πρακτικής άσκησης και να μπορέσει να λάβει το δίπλωμά της. Στην πραγματικότητα, χρησιμοποιούσε τον χώρο για να γράφει διαδικτυακά μυθιστορήματα.
Το κοινωνικό υπόβαθρο της τάσης
Ο Δρ. Μπιάο Ξιανγκ, διευθυντής του Ινστιτούτου Κοινωνικής Ανθρωπολογίας Μαξ Πλανκ, επισημαίνει ότι η τάση αυτή πηγάζει από ένα αίσθημα απογοήτευσης και αδυναμίας απέναντι στις περιορισμένες ευκαιρίες εργασίας. Πρόκειται για έναν «προστατευτικό χώρο» που δημιουργεί απόσταση από την πίεση της κοινωνίας.
Ο ιδιοκτήτης της Pretend To Work, γνωστός με το ψευδώνυμο Φέιγιου, τονίζει ότι πουλάει «όχι έναν σταθμό εργασίας, αλλά την αξιοπρέπεια του να μην αισθάνεσαι άχρηστος». Το 40% των πελατών του είναι απόφοιτοι πανεπιστημίου που χρειάζονται αποδείξεις πρακτικής, ενώ το υπόλοιπο 60% είναι ελεύθεροι επαγγελματίες και ψηφιακοί νομάδες.
Από την προσποίηση στην πραγματικότητα
Ο Φέιγιου βλέπει την επιχείρησή του ως κοινωνικό πείραμα: «Αν απλώς ενισχύουμε τις ικανότητες προσποίησης, γινόμαστε συνένοχοι σε μια ήπια εξαπάτηση. Στόχος είναι ο ψεύτικος χώρος εργασίας να αποτελέσει αφετηρία για πραγματική επαγγελματική εξέλιξη.»
Το φαινόμενο εξαπλώνεται ταχύτατα σε μεγάλες κινεζικές πόλεις όπως η Σεντζέν, η Σαγκάη, η Ναντζίνγκ, η Γουχάν, το Τσενγκντού και η Κουνμίνγκ, προσφέροντας στους νέους μια εναλλακτική μορφή εργασιακού περιβάλλοντος, ακόμη κι αν αυτό είναι… προσποιητό.
Όλες οι σημαντικές ειδήσεις
Προσλήψεις εκπαιδευτικών – ΟΠΣΥΔ: Τα 6 βήματα για σωστά δικαιολογητικά και φάκελο
Πανελλήνιες 2026: Το έγγραφο «κλειδί» για την είσοδο στα εξεταστικά κέντρα
Προκηρύξεις εκπαιδευτικών 2026: Πώς θα δεις πρώτος τους πίνακες μέσω google
