Μαρία Δούση Ήταν το 2022, όταν η Danella Gallegos, μια άστεγη γυναίκα που νοσηλευόταν σε κρίσιμη κατάσταση στο Presbyterian Hospital του Albuquerque, βρέθηκε λίγα λεπτά πριν ξεκινήσει η διαδικασία αφαίρεσης των οργάνων της.
Η οικογένειά της, έχοντας λάβει από τους γιατρούς μια δυσοίωνη πρόγνωση, είχε συναινέσει στη δωρεά.
Καθώς η χειρουργική ομάδα προετοιμαζόταν, η Gallegos άνοιξε τα μάτια της, έκλαψε και ανταποκρίθηκε σε εντολές, αποδεικνύοντας ότι είχε επαφή με το περιβάλλον. Η επέμβαση σταμάτησε αμέσως — αλλά σύμφωνα με την ίδια και νοσηλευτές, οι συντονιστές των υπηρεσιών δωρητών άσκησαν πίεση να συνεχιστεί, υποστηρίζοντας ότι επρόκειτο για «απλά αντανακλαστικά».
«Ήμουν τόσο κοντά σε ένα διαφορετικό τέλος»
Μιλώντας στους New York Times, η Gallegos δήλωσε: «Νιώθω τυχερή, αλλά είναι παράλογο να σκέφτομαι πόσο κοντά ήμουν σε ένα διαφορετικό αποτέλεσμα».
Η ίδια υπέβαλε επίσημη καταγγελία στο αμερικανικό Υπουργείο Υγείας, με στόχο να εκθέσει τις αδυναμίες του συστήματος δωρεάς οργάνων στις ΗΠΑ.
Το πρόβλημα με τη «Δωρεά μετά θάνατο κυκλοφοριακού συστήματος» (DCD)
Η υπόθεση Gallegos δεν είναι μοναδική. Η έρευνα των New York Times αναδεικνύει συστημικές δυσλειτουργίες γύρω από τον ρόλο των Οργανισμών Προμήθειας Οργάνων (OPOs).
Στη διαδικασία DCD, οι ασθενείς δεν είναι εγκεφαλικά νεκροί, αλλά σε κώμα, διατηρούμενοι με μηχανική υποστήριξη.
Εάν διακοπεί η υποστήριξη και η καρδιά σταματήσει εντός δύο ωρών, τα όργανα θεωρούνται κατάλληλα για μεταμόσχευση.
Η πίεση στους γιατρούς
Νοσηλευτές και γιατροί αναφέρουν ότι δέχονται επίμονες τηλεφωνικές κλήσεις από OPOs, που ζητούν γρήγορη συγκατάθεση για δωρεά, μερικές φορές πριν ολοκληρωθεί η κλινική απόφαση για αποσύνδεση από τα μηχανήματα.
Μια ανώνυμη νοσηλεύτρια δηλώνει: «Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να αποκτήσουν όργανα».
Οι οργανισμοί υποστηρίζουν ότι ο χρόνος μεταξύ θανάτου και προμήθειας πρέπει να είναι ελάχιστος για να διατηρηθεί η ποιότητα των μοσχευμάτων.
Η στάση των οργανισμών και οι αριθμοί που πιέζουν
Η New Mexico Donor Services αρνείται ότι παρεμβαίνει σε ιατρικές αποφάσεις. Το αμερικανικό Υπουργείο Υγείας δεν σχολίασε.
Στις ΗΠΑ, 103.000 άνθρωποι περιμένουν μεταμόσχευση. Κάθε μέρα, 13 πεθαίνουν πριν βρεθεί συμβατός δότης. Ένας δότης μπορεί να σώσει έως και 8 ζωές και να βελτιώσει την ποιότητα ζωής άλλων 75.
Αυτή η στατιστική τροφοδοτεί μια ένταση ανάμεσα στην ανάγκη για ταχύτητα και στην ιατρική ασφάλεια.
Μια συζήτηση που ξεπερνά τις ΗΠΑ
Η ιστορία της Gallegos ανοίγει παγκόσμια συζήτηση για τα ηθικά όρια στη διαχείριση των δωρητών.
Στην Ελλάδα, η νομοθεσία για τη δωρεά οργάνων είναι αυστηρή, με τον Εθνικό Οργανισμό Μεταμοσχεύσεων να τονίζει την ανάγκη για πλήρη και αμετάκλητη διάγνωση εγκεφαλικού θανάτου.
Ωστόσο, η περίπτωση δείχνει πόσο εύθραυστη μπορεί να είναι η ισορροπία μεταξύ ιατρικής ανάγκης, οικογενειακής συναίνεσης και δικαιωμάτων του ασθενούς.
Όλες οι σημαντικές και έκτακτες ειδήσεις σήμερα
Γροιλανδία: Τι τρώνε στον πιο παγωμένο τόπο της Γης
Ελαιόλαδο και λεμόνι πριν τον ύπνο: Ένα μυστικό που βοηθά σώμα και καρδιά
