Alfavita Newsroom Στο νεκροταφείο Nurdağı στην τουρκική επαρχία Gaziantep, στα σύνορα με τη Συρία, σύντομα δεν θα υπάρχει πλέον χώρος για τους νεκρούς. Οι φρεσκοσκαμμένοι τάφοι είναι σημειωμένοι με λευκές ταφόπλακες, με κομμάτια σκισμένου υφάσματος που συγκεντρώνονται από τα ρούχα των θυμάτων ώστε να τα αναγνωρίσουν.
Στο δρόμο έξω, δεκάδες πτώματα βρίσκονται στοιβαγμένα το ένα πάνω στο άλλο σε μια σειρά από φορτηγά, περιμένοντας να ταφούν. Τουλάχιστον πέντε ιμάμηδες έσπευσαν στο Nurdağı για να πραγματοποιήσουν μια αδιάκοπη ορμή μαζικών κηδειών, μερικές φορές για έως και 10 θύματα ταυτόχρονα. Στο σημείο παραδόθηκαν φέρετρα από γειτονικά χωριά και μέχρι την Κωνσταντινούπολη για να παράσχουν έναν τελευταίο χώρο ανάπαυσης για τον συντριπτικό αριθμό των πτωμάτων που έφτασαν στην πόλη.
Πέντε ημέρες μετά από δύο ισχυρούς σεισμούς που συγκλόνισαν τη νότια Τουρκία στη χειρότερη φυσική καταστροφή της χώρας εδώ και μια γενιά, ο αριθμός των νεκρών έχει ξεπεράσει τους 21.000 και το Nurdağı και οι πόλεις στη νότια Τουρκία και τη βόρεια Συρία αποτελούν σκηνές αποκάλυψης.
«Σαράντα τοις εκατό των ανθρώπων που ζούσαν σε αυτή την πόλη θα μπορούσαν να φύγουν», είπε στον Guardian ο Sadık Güneş, ένας ιμάμης στο Nurdağı. Το σπίτι του ήταν δίπλα στο τζαμί, το οποίο κατέρρευσε. Χωρίς να υπάρχει χώρος για τις προσευχές τους, οι μαζικές κηδείες στο Nurdağı και την υπόλοιπη νότια Τουρκία γιορτάζονται σε εξωτερικούς χώρους.
«Έχω χάσει το μέτρημα των σορών που έχουμε θάψει από τη Δευτέρα», είπε ο Güneş. «Φτιάξαμε μια επέκταση στο νεκροταφείο. Υπάρχουν ακόμα άνθρωποι κάτω από τα συντρίμμια. Θάβουμε τα πτώματα ακόμη και αργά το βράδυ με τη βοήθεια πολιτών που έρχονται να μας βοηθήσουν».
Εν αναμονή της άφιξης των ιατροδικαστών και των εισαγγελέων, οι κάτοικοι ορισμένων πόλεων της Τουρκίας έχουν στοιβάσει πτώματα σε γήπεδα ή σε χώρους στάθμευσης αυτοκινήτων, προκειμένου να δώσουν στους συγγενείς την ευκαιρία να αναγνωρίσουν γρήγορα τα αγαπημένα τους πρόσωπα πριν τους χορηγηθεί πιστοποιητικό θανάτου
Στο Kahramanmaraş, οι υπάλληλοι έκτακτης ανάγκης συνέχισαν να χτενίζουν τα συντρίμμια, βρίσκοντας συχνά μόνο μέρη του σώματος. Μια υπάλληλος έκτακτης ανάγκης περιέγραψε πώς προσπάθησε να αναγνωρίσει ένα κομμένο χέρι, δείχνοντάς το στις οικογένειες των πενθούντων με την ελπίδα να χρησιμοποιήσει το χρώμα του εναπομείναντος βερνικιού νυχιών για να βάλει ένα όνομα στον νεκρό.
«Εδώ ζούσα», είπε ο Sadi Uçar, δείχνοντας το κατεστραμμένο σπίτι του. «Ήταν ένα καινούργιο διαμέρισμα. Μόλις αγοράσαμε αυτές τις δύο μονάδες πριν από μερικές εβδομάδες. Ένα για την οικογένεια και τα παιδιά μου, ένα για τον πατέρα και τη μητέρα μου. Η μητέρα και ο πατέρας μου έμεναν δύο κτίρια μακριά. Υποτίθεται ότι θα μετακόμιζαν στον επάνω όροφο αυτή την εβδομάδα. Βάλαμε τις κουρτίνες με τη μητέρα μου πριν από λίγες μέρες. Μετά τον σεισμό, το σπίτι της μαμάς και του μπαμπά μου κατέρρευσε».
Όλες οι σημαντικές και έκτακτες ειδήσεις σήμερα
Τι σημαίνει η λέξη «φανφάρα» και από πού προέρχεται
Εκπαιδευτικοί: Πότε θα πιστωθεί στο λογαριασμό τους η μισθοδοσία
Μειώσεις στη στρατιωτική θητεία: Πόσους μήνες θα υπηρετούν οι φαντάροι με τον νέο νόμο
