Πέθανε η ηθοποιός και χορεύτρια Ελένη Προκοπίου, μια μορφή που το κοινό γνώρισε μέσα από τις ταινίες της χρυσής εποχής του ελληνικού κινηματογράφου. Η είδηση του θανάτου της έγινε γνωστή το βράδυ της Κυριακής 27 Σεπτεμβρίου, προκαλώντας συγκίνηση σε όσους θυμούνται την παρουσία της στη σκηνή και στη μεγάλη οθόνη.
Η διαδρομή της ξεκίνησε από τον χορό. Σε ηλικία έξι ετών μπήκε στη σχολή της Λουκίας Σακελλαρίου-Κωτσοπούλου, ενώ ως έφηβη βρέθηκε ήδη στο θεατρικό σανίδι, δίπλα στον χορευτή Δημήτρη Ιβανώφ. Αργότερα σχημάτισε χορευτικό δίδυμο με τον Βαγγέλη Σειληνό, με τον οποίο εμφανίστηκε σε επιθεωρήσεις της εποχής. Ανάμεσά τους ήταν και η «Όμορφη Πόλη», που ανέβηκε το 1962 με σκηνοθεσία Μιχάλη Κακογιάννη και μουσική Μίκη Θεοδωράκη.
Στον κινηματογράφο εμφανίστηκε αρχικά ως χορεύτρια. Οι «Μικρές Αφροδίτες» του Νίκου Κούνδουρου, το 1963, αποτέλεσαν σημαντικό σταθμό στην αναγνώρισή της και ως ηθοποιού. Ακολούθησαν κωμωδίες όπως «Ο εμίρης και ο κακομοίρης» και «Το πρόσωπο της ημέρας», προτού έρθει η συνεργασία της με τη Φίνος Φιλμ.
Το «Ραντεβού στον αέρα», που προβλήθηκε το 1966, της έδωσε την ευκαιρία να ενώσει τις δύο τέχνες που υπηρετούσε: την υποκριτική και τον χορό. Την ίδια χρονιά συμμετείχε επίσης στις ταινίες «Παράνομοι πόθοι», «Οι κυρίες της αυλής» και «Πέντε χιλιάδες ψέμματα». Η Προκοπίου μπορούσε να περάσει από τη μουσική κωμωδία στο δράμα, διατηρώντας την ιδιαίτερη κινηματογραφική της παρουσία.
Η τελευταία της εμφάνιση στη μεγάλη οθόνη ήταν στο «Κοροϊδάκι της πριγκιπέσσας» το 1972. Αποχώρησε από την επαγγελματική καλλιτεχνική ζωή σχετικά νέα, έχοντας επιλέξει να δώσει προτεραιότητα στην οικογένειά της. Σύμφωνα με τη Φίνος Φιλμ, η ταινία αυτή ήταν η 24η της καριέρας της.
Η αποχώρησή της δεν έσβησε την εικόνα που άφησε πίσω. Για το κοινό που επιστρέφει στις ελληνικές ταινίες εκείνης της περιόδου, η Ελένη Προκοπίου παραμένει η καλλιτέχνιδα που μπήκε στο σινεμά χορεύοντας και απέδειξε ότι μπορούσε να σταθεί εξίσου δυνατά μπροστά στην κάμερα.
