Σημαντική απόκλιση παρατηρείται πλέον ανάμεσα στην πραγματική αγοραστική δύναμη των εργαζομένων και στο ισχύον φορολογικό πλαίσιο, καθώς το αφορολόγητο όριο για τις διατακτικές σίτισης παραμένει καθηλωμένο στα 6 ευρώ την ημέρα, παρά τις αλματώδεις αυξήσεις στις τιμές των τροφίμων. Αυτή η παροχή, η οποία μεταφράζεται σε περίπου 1.400 ευρώ αφορολόγητου συμπληρωματικού εισοδήματος ετησίως, χάνει σταδιακά την αξία της, αφού οποιοδήποτε επιπλέον ποσό χορηγηθεί από τον εργοδότη φορολογείται αυτόματα ως εισόδημα από μισθωτή εργασία. Γι' αυτόν τον λόγο, οι κοινωνικοί εταίροι πιέζουν το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών για αύξηση του ημερήσιου ορίου στα 10 ευρώ, ώστε οι επιχειρήσεις να μπορούν να στηρίξουν ουσιαστικά το προσωπικό τους.
Το ζήτημα αυτό αφορά ευρύτατη μερίδα του εργατικού δυναμικού, καθώς, σύμφωνα με στοιχεία του ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ, περίπου ένας στους τέσσερις εργαζομένους λαμβάνει σήμερα παροχές σίτισης σε τακτική ή περιστασιακή βάση. Η αυξανόμενη χρήση τέτοιων εργαλείων, όπως οι κάρτες σίτισης και οι δωροεπιταγές, φανερώνει την τάση των επιχειρήσεων να ενισχύουν τις συνολικές απολαβές χωρίς να προβαίνουν σε αυξήσεις του βασικού μισθού. Αν και οι παροχές αυτές προσφέρουν άμεση ανακούφιση στην καθημερινότητα και βοηθούν στην προσέλκυση προσωπικού, λειτουργούν ως συμπλήρωμα και όχι ως μόνιμη μισθολογική ενίσχυση, εγείροντας προβληματισμό για το αν υποκαθιστούν τις πραγματικές μισθολογικές αυξήσεις.
Παράλληλα, ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται στη φορολογική μεταχείριση άλλων οικειοθελών παροχών, όπως οι δωροεπιταγές και τα κουπόνια αγορών, τα οποία θεωρούνται παροχές σε είδος. Η νομοθεσία προβλέπει ότι οι παροχές αυτές παραμένουν αφορολόγητες εφόσον δεν υπερβαίνουν αθροιστικά τα 300 ευρώ ετησίως ανά εργαζόμενο. Σε περίπτωση που το ετήσιο αυτό όριο ξεπεραστεί, το σύνολο της υπέρβασης υπόκειται σε φορολόγηση, γεγονός που επιβάλλει τη διαρκή παρακολούθηση των συνολικών παροχών από την πλευρά των λογιστηρίων και των εργαζομένων για την αποφυγή απρόβλεπτων φορολογικών επιβαρύνσεων.
Τέλος, το τοπίο γίνεται ακόμη πιο σύνθετο στο πεδίο του ΦΠΑ, όπου η νομοθεσία διαχωρίζει τα κουπόνια σε συγκεκριμένου και πολλαπλών σκοπών. Στα κουπόνια συγκεκριμένου σκοπού (όπως για αγορά ενδυμάτων) ο ΦΠΑ αποδίδεται κατά την έκδοση, καθώς ο συντελεστής είναι εκ των προτέρων γνωστός. Αντίθετα, στις δωροεπιταγές πολλαπλών σκοπών (όπως των σούπερ μάρκετ), ο φόρος αποδίδεται κατά την εξαργύρωση, αφού τα προϊόντα φέρουν διαφορετικούς συντελεστές ΦΠΑ. Η όλη συζήτηση γύρω από την αύξηση του αφορολόγητου στα 10 ευρώ φέρνει στο προσκήνιο την ανάγκη προσαρμογής των φορολογικών ορίων στις πραγματικές συνθήκες της αγοράς.
