Η διάγνωση του αυτισμού συχνά βασίζεται στην παρατήρηση των αναπτυξιακών σταδίων του παιδιού και των διαφορών στη συμπεριφορά του. Κάποια κοινά σημάδια που μπορεί να υποδεικνύουν ότι το παιδί βρίσκεται στο φάσμα του αυτισμού περιλαμβάνουν:
Καθυστέρηση στο λόγο: Αν το παιδί δεν χρησιμοποιεί τουλάχιστον 30-50 λέξεις στα 2 του χρόνια ή δεν σχηματίζει σύντομες προτάσεις.
Καθυστέρηση στα αναπτυξιακά ορόσημα: Στην κίνηση, την κοινωνική αλληλεπίδραση ή τις γνωστικές δεξιότητες.
Αδιαφορία για το όνομά του: Δεν ανταποκρίνεται όταν το καλείτε ή όταν του μιλούν.
Μη τυπική χρήση του δεικτικού δακτύλου: Δεν δείχνει αντικείμενα με το δάχτυλο, κάτι που κατακτάται γύρω από τον 9ο-12ο μήνα.
Σύνθετη συμπεριφορά: Χρησιμοποιεί το όνομά του ή του άλλου σε τρίτο πρόσωπο, πχ. "ο Κώστας θέλει νερό".
Αναξιοποίηση της βλεμματικής επαφής: Δεν διατηρεί βλεμματική επαφή ή αποφεύγει την επαφή με τα μάτια.
Επαναλαμβανόμενες κινήσεις: Στερεοτυπικές κινήσεις του σώματος ή των χεριών.
Περίεργες αντιδράσεις σε αισθητηριακά ερεθίσματα: Αντιδρά υπερβολικά σε ήχους, υφές ή γεύσεις.
Αδυναμία στην κοινωνική αλληλεπίδραση: Δεν ενδιαφέρεται να παίξει ή να αλληλεπιδράσει με άλλα παιδιά.
Αυτά τα σημεία μπορεί να εμφανιστούν από πολύ μικρές ηλικίες και, όσο πιο γρήγορα εντοπιστούν, τόσο πιο άμεσα και αποτελεσματικά μπορεί να είναι τα θεραπευτικά μέτρα.
Ποιες είναι οι θεραπευτικές παρεμβάσεις;
Εάν το παιδί σας παρουσιάζει κάποιο από τα παραπάνω σημάδια, είναι σημαντικό να απευθυνθείτε σε έναν εξειδικευμένο παιδίατρο ή αναπτυξιολόγο. Η πρώιμη διάγνωση και παρέμβαση μπορεί να συμβάλει σημαντικά στην υποστήριξη της ανάπτυξης του παιδιού, βελτιώνοντας την κοινωνική, γνωστική και επικοινωνιακή του ικανότητα.
Η διάγνωση του αυτιστικού φάσματος βασίζεται κυρίως σε παρατηρήσεις και κλινική αξιολόγηση. Για να επιβεβαιωθεί η διάγνωση, ο ειδικός θα εκτελέσει αναπτυξιακά τεστ και θα λάβει υπόψη την ιστορία του παιδιού και τις παρατηρήσεις των γονιών.
