Για τους Αθηναίους τα Ελευσίνια μυστήρια ήταν μια μεγάλη γιορτή, καθώς η θεά Δήμητρα ήταν από τις αγαπημένες τους.
Ωστόσο στην πομπή αυτή που περνούσε από την Ιερά οδό, είχαν πρόσβαση μόνο οι "γνήσιοι" Αθηναίοι. Απαγορευόταν να συμμετάσχουν όσοι ήταν "κατώτερης υποστάθμης υποκείμενα ή και αλλόθρησκοι.
Όπως ήταν φυσικό τα "υποκείμενα" αυτά αισθάνονταν άσχημα για τη διάκριση και ήθελαν με κάθε τρόπο να εκδικηθούν.
Μαζεύονταν κοντά στη γέφυρα του Κηφισού και μόλις περνούσαν οι πανηγυριώτες πάνω στις άμαξες, τούς έβριζαν χυδαία κάνοντας άσεμνες χειρονομίες.
Οι Αθηναίοι τότε δεν το άφηναν έτσι και απαντούσαν κατάλληλα με παρόμοιες βρισιές και χειρονομίες.
Τα λόγια όσων βρίσκονταν πάνω στη γέφυρα ονομάστηκαν "γεφυρισμοί" ενώ τα λόγια των Αθηναίων πάνω στις άμαξες "τα εξ αμάξης".
