Και γιατί όχι; Όταν συμπληρώνουμε το ένα μετά το άλλο ρεκόρ ανεργίας, είναι λογικό να σχηματίζονται ουρές έξω από τα Jumbo για μία θέση εργασίας ακόμα και για έναν μήνα. «Η εργοδοσία του καταστήματος είναι στην πρωτοπορία της εφαρμογής των αντεργατικών νόμων και των μισθών πείνας, αφού πληρώνει τους 4ωρους νέους κάτω από 200 ευρώ. Αναδεικνύεται σε γκέτο εργοδοτικής τρομοκρατίας με άθλιες εργασιακές συνθήκες που παραπέμπουν στον Μεσαίωνα και στις εργασιακές ζούγκλες των μνημονίων. Αυτό είναι το μνημόνιο και οι εργοδότες του μνημονίου», τόνισε στο «Π» ο οργανωτικός γραμματέας της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ελλάδας Παναγιώτης Κυριακούλιας για να προσθέσει πως αυτή η… πρακτική της εργοδοσίας της μεγαλύτερης αλυσίδας καταστημάτων είναι σύνηθες φαινόμενο τα τελευταία χρόνια. «Είναι μία εικόνα που την είχαμε από παλιότερα. Και εντείνεται λόγω της ανεργίας και της ύφεσης. Ένας εργαζόμενος, ο οποίος πεινάει, θα πάει ακόμα και με 150 ευρώ να δουλέψει για ένα κομμάτι ψωμί και να κλείνει και το στόμα του σε οποιαδήποτε εργοδοτική αυθαιρεσία», συμπλήρωσε ο Π. Κυριακούλιας.

«Η εργοδοσία των Jumbo αποθρασυμένη από την εξαέρωση από τις μνημονιακές κυβερνήσεις του εργατικού δικαίου, που δυστυχώς μετατράπηκε σε εργοδοτικό δίκαιο, ανταγωνίζεται με τις άλλες εμπορικές αλυσίδες ποια θα συμπιέσει περισσότερο προς τα κάτω τους μισθούς και τα εργασιακά δικαιώματα, ώστε να καταστεί ‘‘ανταγωνιστικότερη’’ από αυτές. Η κυβερνητική και εργοδοτική αυτή πρακτική οδηγεί σε κινεζοποίηση των μισθών και σε κοσοβοποίηση των εργασιακών σχέσεων στη χώρα μας», δήλωσε στο «Π» ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Δημήτρης Στρατούλης.

 

 

Πέραν της εποχικής απασχόλησης του ενός μήνα, η εργοδοσία του Jumbo έχει μία τάση να προσλαμβάνει εργαζομένους για τέσσερις μήνες πάλι με 180 ευρώ. Πηγές του «Π» αναφέρουν πως «όποιος τολμήσει να σηκώσει κεφάλι, να διαμαρτυρηθεί για μία αυθαιρεσία ή να ζητήσει παραπάνω χρήματα, βλέπει την… έξοδο κατευθείαν και χωρίς να ενημερωθεί». Κάτι σαν εκδικητικές απολύσεις, δηλαδή. Πέραν των εκδικητικών απολύσεων και των συμβάσεων… πείνας, πληροφορίες αναφέρουν πως οι εργαζόμενοι, ειδικά τους μήνες αιχμής, εξαναγκάζονται να παραμένουν στον εργασιακό τους χώρο πολύ παραπάνω από ό,τι προβλέπεται στη σύμβασή τους. Η εργοδοσία δίνει την εντολή, οι διευθυντές την εκτελούν και οι… εργαζόμενοι δεν μπορούν να πράξουν διαφορετικά. Σε περίπτωση που το κάνουν, η απόλυσή τους θεωρείται δεδομένη.

Όπως έχει αποδειχθεί, στο παιχνίδι του… κέρδους δεν χωράει κανένας συναισθηματισμός. Η καταγγελία που έγινε στο κείμενο της νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ, ότι η εταιρεία βρίσκεται στα δικαστήρια με έναν άνεργο πατέρα από τον Βόλο, ο οποίος έκλεψε από κατάστημα Jumbo μαρκαδόρους για τα παιδιά του, για… 12 ευρώ, επιβεβαιώθηκε από το ρεπορτάζ.

Αξίζει να σημειωθεί, πάντως, πως οι συνδικαλιστικοί φορείς καθυστέρησαν σημαντικά να δράσουν επί του θέματος και να διερευνήσουν τις καταγγελίες που έγιναν από τη νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ, καθώς μέχρι την ώρα που γραφόταν αυτό το κείμενο κανένας φορέας εκ των ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ και Ομοσπονδία Ιδιωτικών Υπαλλήλων δεν είχε αντιδράσει επισήμως. Άραγε, αυτούς τους εργαζομένους που δεν έχουν ούτε Σωματείο ποιος θα τους βοηθήσει; Αν δεν το κάνουν οι αρμόδιοι φορείς, τότε ποιος;

 

Το Ποντίκι