Μια πρωτότυπη και γεμάτη χιούμορ ιδέα μετατράπηκε σε ένα ξεχωριστό κινηματογραφικό εγχείρημα εντός του σχολικού χώρου. Όταν το ταλέντο συναντά την επιχειρηματικότητα, ακόμη και οι σχολικές τουαλέτες μετατρέπονται σε… barber shop! Ένας μαθητής στήνει το δικό του παράνομο κουρείο και, χάρη στα εντυπωσιακά fade του, σύντομα δημιουργείται ουρά που θα ζήλευαν και τα πιο διάσημα κομμωτήρια! Όλα πηγαίνουν τέλεια, μέχρι που εμφανίζεται ο καθηγητής...
Αυτό που χαρίζει μοναδικότητα στο αποτέλεσμα είναι η ενεργός συμμετοχή και η αληθινή διάθεση των μαθητών. Τα παιδιά επέλεξαν να διαθέσουν τον ελεύθερο χρόνο τους, θυσιάζοντας διαλείμματα, σχολικές εκδρομές και κενές ώρες, με μόνο κίνητρο τη χαρά της δημιουργίας και της συνεργασίας.
Ακολουθεί το συνοδευτικό κείμενο από τον δημιουργό, εκπαιδευτικός Πληροφορικής Χρήστος Κούβαρης:
«Μια ταινία για έναν διαγωνισμό; Όχι ακριβώς…
Είμαι πραγματικά πολύ χαρούμενος με αυτό που καταφέραμε σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα. Όμως, θέλω να μοιραστώ μαζί σας κάτι που για μένα έχει πολύ μεγαλύτερη αξία από οποιαδήποτε διάκριση. Ο διαγωνισμός είναι απλώς η αφορμή. Ο πραγματικός λόγος που κάνουμε αυτή την ταινία είναι η αγάπη που παίρνω από τα παιδιά σε όλη αυτή την προσπάθεια.
Είναι τα παιδιά που χάνουν τα διαλείμματά τους, αφιερώνουν ώρες από την εκδρομή τους, αξιοποιούν ακόμη και τα κενά τους, μόνο και μόνο για να συμμετέχουν. Που είναι πάντα εκεί, πρόθυμα να βοηθήσουν, να δημιουργήσουν, να γελάσουν. Και το κάνουν όχι επειδή πρέπει, αλλά επειδή το θέλουν. Επειδή το χαίρονται. Επειδή το αγαπούν.
Η ταινία μας γυρίστηκε με ένα κινητό, χωρίς καμία πρόβα, σχεδόν με μία μόνο λήψη. Δεν έχουμε επαγγελματικό εξοπλισμό ούτε την τελειότητα μιας επαγγελματικής παραγωγής. Έχουμε, όμως, κάτι πολύ πιο σημαντικό: την αυθεντικότητα, τον ενθουσιασμό και τη χαρά των παιδιών που δημιουργούν κάτι μαζί.
Και αυτό δεν μπορείς να το σκηνοθετήσεις. Δεν μπορείς να το επιβάλεις. Ή υπάρχει ή δεν υπάρχει. Και εδώ υπάρχει. Παντού. Στα χαμόγελα, στη διάθεση, στην προθυμία τους να είναι εκεί. Φυσικά, θα χαρούμε αν διακριθούμε στον διαγωνισμό. Αλλά το μεγαλύτερο κέρδος μας το έχουμε ήδη πάρει.
Εύχομαι τα παιδιά να θυμούνται αυτή την προσπάθεια και τα επόμενα χρόνια. Όχι απαραίτητα την ίδια την ταινία, ούτε το αν πήραμε κάποιο βραβείο. Αλλά το πώς ένιωθαν όταν τη δημιουργούσαμε.
Να θυμούνται ότι κάποτε, στο σχολείο τους, έκαναν κάτι όλοι μαζί, όχι επειδή έπρεπε, αλλά επειδή το ήθελαν. Επειδή το χάρηκαν. Επειδή το αγάπησαν. Και αν, χρόνια μετά, αυτή η ανάμνηση τους κάνει να χαμογελάσουν, τότε για μένα έχουμε ήδη κερδίσει τον μεγαλύτερο διαγωνισμό.
και όταν τελειώσει η ταινία....
Τα μαλλιά θα ξαναμακρύνουν.
Οι μαθητές θα ξαναγίνουν μαθητές.
Οι καθηγητές θα ξαναγίνουν καθηγητές.
Και ο μπαρμπέρης… μάλλον θα ξαναπάρει αποβολή!
ΥΓ. Τα γυρίσματα έγιναν χωρίς να κουρευτεί κανένας καθηγητής.
(αν και έφτασα πολύ κοντά να το κάνω)
Καλή προβολή!»
