Χρησιμοποιώντας τη λέξη «ανενδοίαστα», εννοούμε ότι κάτι γίνεται χωρίς ενδοιασμούς, επιφυλάξεις και δισταγμούς.
Ωστόσο η λέξη αυτή συναντάται πολύ συχνά στη φιλοσοφία για να εξηγήσει την αρχή της σοφίας, που σύμφωνα με τον Αριστοτέλη είναι η αμφιβολία.
Η ετυμολογία της λέξης
Ανενδοίαστα πράττει, όποιος δεν αμφιβάλλει, δεν διστάζει δεν αμφιταλαντεύεται και δρα ανεπιφύλακτα.
Οι ανενδοίαστοι δεν έχουν επιφυλάξεις. Η ανενδοίαστη ιδιοτέλεια, ο αδίστακτος καιροσκοπισμός, η ιδεολογική ασυνέπεια είναι ηθικά ομοειδείς περιπτώσεις.
Το επίθετο ανενδοίαστος -η -ο, διαχρονικό δάνειο από την ελληνιστική κοινή, μορφολογικά αναλύεται σε αν- στερητικό + ενδοιασ- (όπως στην αρχαία ελληνική ἐνδοιαστός < ἐνδοιάζω) + ἐν δοιῇ=σε αμφιβολία.
Παράδειγμα
«Ο Γιώργος αντέδρασε ανενδοίαστα στην κίνηση του αφεντικού του».
