Μετά το λιποθυμικό επεισόδιο νηπιαγωγού σε μονοθέσιο της Ηλείας, νέο περιστατικό, σε νηπιαγωγείο του Ζωγράφου, αναδεικνύει τόσο τις ευθύνες του κράτους για την άθλια κτιριακή κατάσταση των νηπιαγωγείων, όσο και το απαράδεκτο πλαίσιο στέρησης στοιχειωδών δικαιωμάτων από τις/τους αναπληρώτριες/τές εκπαιδευτικούς.

Συγκεκριμένα, αναπληρώτρια νηπιαγωγός έσπασε το πόδι της στο χώρο εργασίας της, σε Νηπιαγωγείο με ελαφρού τύπου προκάτ, με πλήθος προβλημάτων τόσο μέσα στα προκάτ, όσο και στον προαύλιο χώρο. Χρειάστηκε μάλιστα να εγχειριστεί για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα. Το ατύχημα ορίζεται – και βάση της νομοθεσίας – ως εργατικό. Και κάπου εδώ, η συνάδελφος, ακριβώς επειδή είναι αναπληρώτρια, έρχεται αντιμέτωπη με το απαράδεκτα διαφοροποιημένο και υποτιμημένο πλαίσιο δικαιωμάτων των αναπληρωτών: δεν δικαιούται πάνω από 15 ημέρες αναρρωτική άδεια, παρά το ότι ο τραυματισμός της δεν επιτρέπει την επιστροφή της στην εργασία τόσο σύντομα, απειλείται από τη Διεύθυνση Εκπαίδευσης με περικοπή των αποδοχών και της προϋπηρεσίας της αμέσως μετά τη λήξη του δεκαπενθημέρου! Αυτό είναι το πραγματικό πρόσωπο της ηγεσίας του Υπουργείου Παιδείας, όλων των ηγεσιών που ευθύνονται για αυτά τα κουτσουρεμένα δικαιώματα, που ακόμα και γι’ αυτά έχουν γίνει πολύ σκληροί αγώνες οι οποίοι συνεχίζονται με στόχο την εξίσωση των δικαιωμάτων των αναπληρωτών με τα αντίστοιχα των μονίμων εκπαιδευτικών.

Τι έχει να πει τώρα η κυβέρνηση για την ασφάλεια των παιδιών και των εκπαιδευτικών στα τρισάθλια νηπιαγωγεία του Ζωγράφου, αλλά και άλλων περιοχών; Μήπως προτίθεται να μεταθέσει κι αυτές τις ευθύνες στους εκπαιδευτικούς όπως έπραξε με τον έλεγχο των στηθαίων, των κεραμιδιών και των καμινάδων;

Τι έχει να αντιπροτείνει το ΥΠΑΙΘΑ στη συνάδελφο πέρα από τις απειλές για περικοπές μισθού και προϋπηρεσίας; Μήπως να επιστρέψει στην εργασία μετά από 15 ημέρες με πατερίτσες; Ή μήπως λόγω υπερβολικής ενασχόλησης με την αξιολόγηση όλα αυτά μοιάζουν με μικροπράγματα και λεπτομέρειες άνευ σημασίας στην ηγεσία του ΥΠΑΙΘΑ;

Ο κυνισμός της αντιεκπαιδευτικής πολιτικής είναι αμείλικτος. Το ίδιο αποφασιστική πρέπει να είναι απέναντι σε αυτή την πολιτική και η εκπαιδευτική κοινότητα, το εκπαιδευτικό κίνημα και οι αγώνες του. Ας φροντίσουν αυτοί που με τις πολιτικές τους δημιούργησαν το πρόβλημα να βρουν και τη λύση του, αλλιώς θα μας βρουν μπροστά τους, ενωμένους γύρω από τους Συλλόγους μας να διεκδικούμε τα στοιχειώδη δικαιώματα της συναδέλφου, αλλά και όλων των συναδέλφων που βάλλονται από την πολιτική τους.

Ο Δημήτρης Μαριόλης είναι Πρόεδρος του Α΄ Συλλόγου Αθηνών ΠΕ