Alfavita Newsroom Ο χρόνος περνά και οι άνθρωποι τρέχουν. Πάντα κάτι έχουν να προλάβουν. Τη δουλειά, ένα φροντιστήριο, αγορές, διασκέδαση, ένα ταξίδι, μια ψευδαίσθηση. Τρέχουν παραληρηματικά να κατακτήσουν την «ευτυχία». Σε σκόρπιες εικόνες και σε στριμωγμένα πλήθη. Σε φωτογραφίες. Σε λάικς. Σε έρωτες χωρίς προοπτική. Τρέχουμε όλοι πριν τελειώσει ο χρόνος να μετρήσουμε τι κάναμε. Πετύχαμε άραγε; Τα κάναμε όλα; Πώς όμως μετριέται η επιτυχία; Ποια είναι όλα όσα πρέπει να κάνουμε; Δεν ξέρω αν δίνει κανείς απάντηση σε αυτό το ερώτημα. Γιατί αυτό το πρέπει, «το δέον» ορίζεται απ’ έξω και όχι από μέσα μας. Και όσο ορίζεται από έξω γίνεται αγχόνη που μας πνίγει. Θηλιά πυρωμένη και ασφυκτική. Δεν αυτοπροσδιοριζόμαστε ,αλλά σπαταλάμε τις δυνάμεις μας για να ζήσουμε και να ευτυχήσουμε ,όπως θα μας ορίσουν οι άλλοι. Πόσο γλιστρά όμως από μέσα μας ο εαυτός μας! Συμπυκνώνεται για να χωρέσουν τόσοι ξένοι. Ασώματος εαυτός. Χωλός και πικραμένος. Γιατί το «πηγάδι» μας δεν γεμίζει ποτέ. Δεν φτάνουν τα όνειρα των άλλων για να φτιάξουμε το δικό μας όνειρο. Και μένει μια πληγή ανοιχτή, κακοφορμισμένη σαν του Φιλοκτήτη.
«Ἔχω στέγη, ἔχω φωτιά, ὅλα καλά.
Μόνο ἡ ἀρρώστια δέ χορταίνει, δέ ζεσταίνει,
δέ λέει ν’ ἀποκοιμηθεῖ»
λέει ο ομώνυμος ήρωας στην τραγωδία του Σοφοκλή. Κάπως έτσι και εμείς τα έχουμε όλα ,μα η ψυχή μένει άδεια.
Μαθαίνουμε από μικροί να είμαστε αρεστοί. Να με αγαπάει η μαμά και ο μπαμπάς. Να με αγαπάνε οι φίλοι μου. Να με αγαπάνε οι συνάδελφοι. Να με αγαπάει ο κόσμος όλος. Αλλά δεν αγαπάω εγώ τον εαυτό μου. Γι αυτό φοβάμαι να μείνω μόνος και τρέχω να γεμίσω το χρόνο μου . Με τι; Δεν έχει σημασία. Αρκεί να είναι γεμάτος. Να μη βρεθώ αντιμέτωπος μαζί του και μου βγάλει τη γλώσσα να μου πει «Απέτυχες!» . Ξοδεύουμε τον εαυτό μας σε ανούσιες παρέες και διασκεδάζουμε ,όσο χρειάζεται για να σκορπιστούμε. Διαφορετικά, είναι εύκολο να είσαι ο «άλλος» , ο σνομπ, που δεν ενθουσιάζεσαι εύκολα, δεν ξέρεις τι θα πει «ζωή».
Αν όμως ξέρεις; Αν είσαι σίγουρος πως η γαλήνη κρύβεται σε ένα κομμάτι μέσα σου και η ευτυχία είναι μια απειροελάχιστη στιγμή, τότε που τα βρίσκεις με τον εαυτό σου; Αυτό δεν είναι ο στόχος; Ζούμε σε μια εποχή εκρηκτική. Όχι, δεν είναι χειρότερη από τις άλλες. Είναι όμως πολλές οι δυνατότητες που μας προσφέρονται και εμείς δεν βάζουμε όρια. Δεν λέμε όχι στις «Σειρήνες». Και δυστυχούμε, γιατί δεν μπορούμε να τα προλάβουμε όλα. Πόσες ζωές χρειάζεται για να γευτούμε λίγο από καθετί στον κόσμο; Άπειρες. Και δεν τις έχουμε. Έχουμε αυτήν τη μία, που κάθε της λεπτό είναι πολύτιμο ,για να το ξοδεύουμε χωρίς φειδώ. Δεν μπορούμε να ταξιδέψουμε παντού ,ούτε να διαβάσουμε όλα τα βιβλία ή να κατακτήσουμε όλον τον κόσμο. Το ζητούμενο είναι να βρούμε την ισορροπία μέσα μας. Τα θέλω μας. Τότε έρχεται η απάντηση μόνη της για το αν η χρονιά μας ήταν επιτυχημένη και έστω λίγο ευτυχισμένη.
Αγγελική Γεωργοτά
Φιλόλογος
Κέρκυρα
[1] «Οι γάμοι του Ουρανού και της Κόλασης» William Blake
Όλες οι σημαντικές και έκτακτες ειδήσεις σήμερα
Μήπως έχετε κλήσεις που αγνοείτε; Πώς να τις ελέγξετε online
Voucher 750 ευρώ σε εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα - Ανοίγουν οι αιτήσεις
