Alfavita Newsroom Όταν ο δάσκαλος του Γένους Αδαμάντιος Κοραής προέτρεπε τους ομοεθνείς « Δράξασθε Παιδείας » , σαφώς εννοούσε την Παιδεία ως λειτουργία φωτισμένης αγωγής της ψυχής και της συνείδησης , που μας καθιστά ελευθέρους και αδεσμεύτους. Δυστυχώς , η Παιδεία των Ελληνοπαίδων πάσχει. Πάσχει δεινώς και αλγεινώς. Πάσχει , όχι τόσον από έλλειψη φωτεινών δασκάλων , οι οποίοι ακόμη και ολίγοι τον αριθμόν έχουν τόση δυναμική παιδαγωγικής σποράς , ικανής να αποφέρει αφθόνους καρπούς προόδου των νέων μας. Πάσχει , μάλλον , από πλεόνασμα σκοτεινών φωτοσβεστών , παραγόντων αμαθείας και ημιμαθείας , πολιτικών , διοικητικών και γραφειοκρατών διαχειριστών των εκάστοτε εκπαιδευτικών συστημάτων , που σχεδιάζονται με προχειρότητα και με γνώμονα το κομματικό εξουσιαστικό συμφέρον και όχι το όραμα διάπλασης του ήθους και της προσωπικότητας νέων ανθρώπων , που θέλουν και δικαιούνται να κοιτούν κατάματα το μέλλον. Η γνήσια Παιδεία οφείλει να αξιοποιεί τον μαθητή – άνθρωπο ως σπίρτο δημιουργικής σκέψης και όχι ως δοχείο αποθηκευμένης εξεταστέας ύλης. « Δεν είμαι δοχείο να με γεμίσεις . Είμαι σπίρτο να μ’ ανάψεις !».
Πυρώσαντες και σβεννύμενοι , και εκείνοι που ανάψαμε λιγότερο ή περισσότερο το φιτίλι του μυαλού των νέων μας και εκείνοι που το σβήσαμε , γιατί σβησθήκαμε από μόνοι μας εκ προθέσεως ή εξ αμελείας , ήρθε η ώρα να μετρηθούμε , να κριθούμε προ των ευθυνών μας . Η αυτοαξιολόγηση του παιδαγωγού δεν μετριέται ούτε ψηφιακά ούτε με ψηφία . Με της ψυχής το πύρωμα των μαθητών του μετριέται. Με τη φλόγα της κριτικής σκέψης των νέων μας μετριέται. Και με το αίμα μετριέται. Με το αίμα , που φτύνει καθημερινά ο ακάματος παιδαγωγός – που κάποιοι τον λέγαν ακαμάτη – για να γαλουχεί ελεύθερες τις συνειδήσεις των μαθητών – παιδιών μας και να υψώνεται στα μάτια τους πρότυπο ηθικής ζωής μέσα στην αίθουσα διδασκαλίας , αλλά και έξω στο σχολείο της κοινωνικής δράσης . Πυρώσαντες και σβεννύμενοι στο ίδιο πεδίο Ανθρωπιστικής Παιδείας θα μετρηθούμε και θα αναμετρηθούμε με το σκοτάδι της αμάθειας και κυρίως της ημιμάθειας. Ο άδολος , απλοϊκός Παπατρέχας του Κοραή μάς έδειξεν « ότι ολιγότερον κακόν είναι η αμαθεία , παρά , την οποίαν οι ημιμαθείς εδιδάχθησαν , η κακή και αμέθοδος παιδεία ». Σβεννύμενοι , φωτοσβέστες διαχειριστές των εκπαιδευτικών συστημάτων , σταματήστε να σβήνετε το σπίρτο – μυαλό των νέων μας . Πυρώσαντες , δασκάλοι του φωτός , πυρώστε με φρόνημα λευτεριάς το ηθικό της νέας γενιάς . Δράξασθε Παιδείας ! Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία ! Η νέα γενιά του Πολυτεχνείου του Μέλλοντος είναι μπροστά μας . Ποιος μπορεί , πυρώσας είτε σβεννύμενος , φωτοδότης είτε φωτοσβέστης , να ξεφύγει από την αμείλικτη δίκαιη κρίση της νιότης ; Ποιος μπορεί να μετρηθεί και να αναμετρηθεί με την οργή της νεολαίας ; ΨΩΜΙ – ΠΑΙΔΕΙΑ – ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ! ΩΡΑ ΕΥΘΥΝΗΣ . ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ .
ΔΡΑΞΑΣΘΕ ΠΑΙΔΕΙΑΣ!
Παιδεία – παιδία – πεδία …
Αδιόρθωτη ανορθογραφία.
Διδάσκοντες – διδασκόμενοι στο ίδιο κυτίον παραπόνων…
« Δεν είμαι κουτί να με γεμίσεις , μον’ είμαι σπίρτο να μ’ ανάψεις… »
Δράξασθε Παιδείας.
Από του Κοραή τον αγαθό τον Παπατρέχα
έως τους τρέχα – γύρευε του Τώρα
το ίδιο κουτί γεμίζουμε κι αδειάζουμε στο σκουπιδιάρικο της γνώσης ,
το ίδιο σπίρτο ανάβουμε και σβήνουμε στο σταχτοδοχείο της μάθησης.
Πυρώσαντες και σβεννύμενοι.
Κει που ανάβει λίγη σπίθα , φτάνει ένα φου για να τη σβήσει.
Δράξασθε Παιδείας.
Άρξασθε , από ζωής και πνεύματος της νιότης.
Πυρώσαντες και σβεννύμενοι.
Μου’φερες προσανάμματα , ψυχή μου ,
αόρατα διαλύματα , χυμένα μέσα σε διαλείμματα κενού ,
σχήματα λόγου , γεωμετρικά , άναρθρα απαρέμφατα
και μετοχές κατηγορηματικές ,
ανισώσεις , εφαπτομένες στον άξονα του Χ …
Αχ ! Άνθρακες ο θησαυρός της Αγωγής ;
Πυρωμένη φλόγα , σβηστή στάχτη ,
πυρώσαντες και σβεννύμενοι ,
στα ίδια κάρβουνα χορεύουμε , οι δόλιοι …
Παιδεία – πενία – ε-παιτεία …
« Αύξηση » κάτω απ’ το μηδέν
και πάντα εκτός χρόνου κι εκτός τόπου.
Οι χορτασμένοι από πίτουρο αχύρων
πτωχό το θεωρούν το πνεύμα .
Επαίτες λίγων ψηφίων προαγωγής ,
επαίτες λίγων μορίων πρόσβασης στο μέλλον …
Πώς τα κατάντησες , Παιδεία , τα παιδιά σου ;
Στα Λύκεια το φως όλο και σβήνει …
Από το λυκαυγές ως το λυκόφως , ο διακόπτης του μυαλού
στην ίδια θέση , σταθερά κατεβασμένος.
Δράξασθε Παιδείας.
Άρξασθε , από διδάχων την ψυχή , πύρωμα νιότης .
Πυρώσαντες και σβεννύμενοι.
Πυρώστε , δασκάλοι του φωτός , λεύτερη την ψυχή των νέων .
Σβήστε τους το σκοτάδι της σκλαβιάς.
Η Παιδεία δε μετριέται με το στρέμμα .
Με του μυαλού το πύρωμα μετριέται . Και με το αίμα !
Πάνος Κουμπούρας
Φιλόλογος – ποιητής
Νοέμβριος 2014
Όλες οι σημαντικές και έκτακτες ειδήσεις σήμερα
Γροιλανδία: Τι τρώνε στον πιο παγωμένο τόπο της Γης
Ελαιόλαδο και λεμόνι πριν τον ύπνο: Ένα μυστικό που βοηθά σώμα και καρδιά
