Alfavita Newsroom Ράβε ξήλωνε δουλεία να μη μας λείπει. Ένα πολιτικό σύστημα που ξηλώνεται γοργά και τα μπαλώματα δε λένε να τελειώσουν. Πού να χωρέσουν τόσα καλοταϊσμένα στελέχη και λοιποί παρασιτούντες μιας ολόκληρης τριακονταετίας στο 3% άντε 7% του παλιού πασοκικού σπιτιού που καταρρέει; Ο Βενιζέλος φιλοξενείται προσωρινά στο σπιτάκι του σκύλου στην αυλή του Σαμαρά αλλά οι υπόλοιποι; Τι θα κάνει η Διαμαντοπούλου, ο Λοβέρδος και οι λοιποί παράγοντες, παιδιά του Σημίτη; Θα αποδεχτούν την ήττα, θα πάνε σπίτι τους; Ε, ο μπαμπάς Σημίτης τη βρήκε την άκρη, πήρε ένα τηλέφωνο το θείο Ψυχάρη και τα συμφωνήσαν. Plan A: Βρες 58 από αυτούς που τάιζες και πες τους, παίδες ότι φάγατε φάγατε ή θα βάλετε τώρα και εσείς το κεφάλι σας στο ντορβά της πολιτικής η ξεχάστε τα παλιά. Bρείτε τα με τον Βενιζέλο μπας και σωθεί τίποτα από το ΠΑΣΟΚ, αλλά επειδή ο Beni είναι λιγάκι Βοναπάρτης και χωμένος ακόμα στο παιχνίδι. παίζει να την κάνει την στραβή… Plan B: αν δεν κάτσει η ΕΛΙΑ βρες έναν καλό έμπιστο και προβεβλημένο που να μην έχει εμπλακεί και τόσο άμεσα στην πολιτική και ρίξτον στην αρένα.
Και ποιο χώρο θα καλύψουμε τώρα που το κέντρο ξηλώθηκε από το τράβηγμα δεξιά αριστερά; Μα του περιβόητου « κανένα» που γνωρίζει μεγάλη αναγνωρισιμότητα τελευταία. Η γνωστή μπούρδα που λέει και ο Θεωδοράκης στο κείμενο του «Πολιτική χωρίς Πολιτικούς». Δοκιμασμένη συνταγή Μπουτάρηδες, Καμίνηδες και λοιποί αναπληρωματικοί του ΠΑΣΟΚ βγήκαν με το προφίλ του απολιτικού αθώου να καλύψουν το χώρο του κέντρου μέσα από την άτοπο απαγωγή. Τα καλά παιδιά. Ούτε δεξιός ούτε αριστερός με μία δόση προοδευτικότητας σε δευτερεύοντα ζητήματα της εποχής μας και να πώς ξεγελάς τον απογοητευμένο ψηφοφόρο! Κάπως έτσι το Ποτάμι βγήκε από τα συρτάρια και έγινε σχέδιο προς άμεση υλοποίηση. Ένα ρυάκι που στέρευε (ΠΑΣΟΚ) και μια ΕΛΙΑ που δεν ποτίστηκε όσο έπρεπε και αποφάσισε να βρει αλλού νερό για να μεγαλώσει.
Κάπως έτσι οι πολιτικοί κομπάρσοι των 90’ και 00’ γίνονται Πρωταγωνιστές για τις ανάγκες της μεγάλης αριστεροδεξιάς μεταρρυθμιστικής οικογένειας. Όσο για το πρόγραμμα του κόμματος, μια ωραία έκθεση ιδεών από αυτές που γράφουν τα παιδιά στο λύκειο για το μέλλον της χώρας τους. Απολίτικη πολιτική λοιπόν; Ψέμα, η παραπάνω στάση είναι βαθειά πολιτική και φέρνει στην επιφάνεια το πιο εμπεδωμένο αντανακλαστικό της πολιτικής που βλέπει την εξουσία σαν αυτοσκοπό και το κόμμα ως αυθεντία μιας ελίτ στελεχών μακριά από διαδικασίες που εμπλέκουν οποιοδήποτε κομμάτι του λαού. Μιας πολιτικής που γίνεται με πρόσωπα όχι με πρόγραμμα. Ή μάλλον με το πρόγραμμα του «ΝΑΙ ΣΕ ΟΛΑ» και της πολιτικής που ψήφιζε μνημόνια χωρίς να τα έχει διαβάσει. Ένα ποτάμι που μας πήρε και μας σήκωσε και τώρα επιστρέφει με πολύ μικρότερη (ευτυχώς) ορμή. Τις επόμενες μέρες περιμένουμε να ακούσουμε τα νέα πρόσωπα που θα αναλάβουν να φτάσουν το ποτάμι στις εκλογές. Και αν τα πράγματα δεν πάνε καλά ο μπαμπάς Σημίτης και η παρέα του κάτι θα σκεφτούν. Η ματαιοδοξία δεν έχει όρια και, όπως έχω ξανά πει, η εξουσία είναι εξαιρετικά αφροδισιακή για να την αφήσεις.
Όλες οι σημαντικές και έκτακτες ειδήσεις σήμερα
Voucher 750 ευρώ σε εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα - Ανοίγουν οι αιτήσεις
