ρεπορτάζ: alfavita

 

Σε συμβιβασμό για έναν «οδικό χάρτη» τραπεζικής εποπτείας στην ευρωζώνη, κατέληξαν οι ηγέτες της ΕΕ στην Σύνοδο Κορυφής στις Βρυξέλλες, μετά το γαλλο-γερμανικό μπρα ντε φερ για το ποιες θα πρέπει να είναι οι προτεραιότητες στην μάχη για την αντιμετώπιση της κρίσης χρέους. Εν κατακλείδι η συμφωνία δεν θα έχει καμία αποτελεσματικότητα καθώς κανένας δεν ακούμπησε τα σοβαρά  ζητήματα των χρεών και της ύφεσης.

 

Οι ηγέτες της ΕΕ συμφώνησαν να ολοκληρώσουν την επεξεργασία του νομικού πλαισίου για την ίδρυση εποπτικής αρχής των τραπεζών της ευρωζώνης μέχρι το τέλος του 2012, ενώ αποδέχθηκαν ότι η εφαρμογή του σχεδίου θα γίνει σταδιακά εντός του 2013, με γαλλικές και γερμανικές πηγές να υιοθετούν διαφορετικές προβλέψεις για την εξέλιξη του εγχειρήματος.

Σύμφωνα με γαλλική κυβερνητική πηγή την οποία επικαλείται το Reuters, στόχος του σχεδίου είναι να έχουν τεθεί 6000 ευρωπαϊκές τράπεζες υπό την άμεση εποπτεία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας στις αρχές του 2014.

 

Η διαδικασία θα ξεκινήσει σταδιακά από το 2013, ενώ σημειώνεται ότι η ΕΚΤ θα αρχίσει να εποπτεύει πρώτα τις τράπεζες που δέχονται κρατική βοήθεια. Η γαλλική πηγή υποστηρίζει ότι η απευθείας ανακεφαλαιοποίηση των προβληματικών τραπεζών, μέσω του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ESM), θα είναι μια πραγματικότητα εντός του 2013, για ορισμένες μάλιστα, όπως επισημαίνει η ίδια πηγή, μπορεί να ξεκινήσει ήδη στα τέλη του πρώτου τριμήνου του 2013.

 

Αντιθέτως, γερμανική κυβερνητίκή πηγή χαρακτήρισε την απευθείας ανακεφαλαιοποίηση εντός του πρώτου τριμήνου του επόμενου έτους, «ιδιαιτέρως απίθανη». Σημείωσε επίσης ότι η ΕΚΤ θα είναι υπεύθυνη μόνο για τις «συστημικά σημαντικές» τράπεζες, αλλά αν χρειαστεί θα επιβλέπει και άλλες και ανέφερε ότι θα υπάρχει ένα μικτό σύστημα επίβλεψης μεταξύ ΕΚΤ και εθνικών εποπτικών αρχών.

Νωρίτερα, ο Όλι Ρεν, επίτροπος αρμόδιος για τις οικονομικές και νομισματικές υποθέσεις τόνισε ότι είναι ζωτικής σημασίας να «να σπάσει ο φαύλος κύκλος μεταξύ κρατών και τραπεζών».

Γαλλο-γερμανική σύγκρουση

Ο συμβιβασμός ήρθε μετά την σύγκρουση Γαλλίας και Γερμανίας για τον αυστηρότερο έλεγχο των εθνικών προϋπολογισμών και την τραπεζική εποπτεία.

Προσερχόμενη στην Σύνοδο, η Άγκελα Μέρκελ, η οποία δεν επιθυμεί οι περιφερειακές τράπεζες της Γερμανίας να υπόκεινται σε εποπτεία από το εξωτερικό, δήλωσε ότι η ευρωζώνη πρέπει να προχωρήσει ταχύτερα στην ενοποίηση, δίνοντας το δικαίωμα στην Κομισιόν να παρεμβαίνει (σσ: έως και απορρίπτοντας) τους εθνικούς προϋπολογισμούς.

 

Μόνο θετικά δεν θα μπορούσε να χαρακτηρίσει κανείς αυτή την εξέλιξη παρ' οτι στον τύπο παρουσιάζεται σαν μεγάλο κατόρθωμα. Η συμφωνία αυτή κινείται στα πλαίσια της πολιτικής που έχει χαραχτεί για το σύμφωνο σταθερότητας και ενισχύεται με τη δυνατότητα ανοιχτής παρέμβασης  στον προϋπολογισμό του κάθε κράτους. Οι μόνοι ωφελημένοι θα είναι οι τράπεζες και τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα που θα μπορούν να χρηματοδοτούνται από τους πολίτες κάθε φορά που κινδυνεύουν. Οι πολιτικές λιτότητας και σκλήρυνσης των όρων του μνημονίου θα ενταθούν την ώρα που η Ευρώπη θα διασφαλίζει το μέλλον των τραπεζών και όχι το μέλλον των λαών.