Τηλεκπαίδευση: Χρειαζόμαστε σταθερούς συνδέσμους ανά τμήμα, όχι ανά εκπαιδευτικό
Σχετικά με την οργάνωση των ψηφιακών τάξεων στην τηλεκπαίδευση, όπως γίνεται σήμερα στην Ελλάδα.

Τα σταθερά ηλεκτρονικά τμήματα όχι μόνο θα διευκόλυναν τους μαθητές και τις οικογένειές τους αλλά, κυρίως, θα βοηθούσαν και στη διατήρηση του κοινωνικού ιστού του σχολείου.  

Στην προσχολική εκπαίδευση, όπως και στην πρωτοβάθμια και στη δευτεροβάθμια, έχει συνήθως το κάθε τμήμα μια σταθερή αίθουσα (τουλάχιστον για τις περισσότερες ώρες της ημέρας) και οι μαθητές τις σχετικά σταθερές τους θέσεις. Δημιουργείται έτσι ένας φυσικός χώρος, που τα παιδιά τον νιώθουν δικό τους και στον οποίο νιώθουν άνετα.

Οι διαφορετικοί νηπιαγωγοί, δάσκαλοι και καθηγητές είναι αυτοί που αλλάζουν αίθουσες και «επισκέπτονται» τα διαφορετικά τμήματα ενώ οι μαθητές μένουν σταθεροί στο χώρο τους.

Με την τηλεκπαίδευση όμως, όπως έχει οργανωθεί αυτές τις ημέρες στη χώρα μας, βλέπουμε οι διδάσκοντες να έχουν σταθερές τάξεις (τους προσωπικούς τους σταθερούς συνδέσμους) και οι μαθητές να τους επισκέπτονται εκεί.

Είναι προφανές πως αυτό προέκυψε όχι από κάποια διδακτική ή παιδαγωγική επιταγή, αλλά γιατί αυτή είναι η πιο εύκολη ρύθμιση στο Webex. Και επίσης είναι λάθος.

Πρώτα απ’ όλα γιατί δεν είναι πρακτικό.

Στο φυσικό σχολείο δεν χάθηκε και ο κόσμος όταν κάποια στιγμή μια μαθήτρια είναι μια μέρα αφηρημένη ή και λιγότερο επιμελής και δεν θυμάται ποιο μάθημα έχει την κάθε ώρα. Αρκεί να πάει στην τάξη της, να καθίσει στο θρανίο της και να περιμένει να μπει η σωστή καθηγήτρια. Ή και απλά να ρωτήσει τις συμμαθήτριές της. Και φυσικά δεν χρειάζεται να παρακολουθεί ευλαβικά την ώρα μη τυχόν και χάσει την αρχή του μαθήματος, θα ακούσει το κουδούνι ή θα δει όλους τους υπόλοιπους μαθητές να πηγαίνουν στις τάξεις.

Στο ψηφιακό κόσμο εκπαίδευσης που έχουμε δημιουργήσει όμως όλα αυτά τα έχουμε κάνει πιο σύνθετα.

Χρειάζεται τώρα η κάθε μαθήτρια, και για τις μικρότερες τάξεις του δημοτικού και του νηπιαγωγείου η κάθε οικογένεια, να παρακολουθεί προσεκτικά το πρόγραμμα, να κρατά κατάλογο με τους προσωπικούς συνδέσμους κάθε καθηγητή και να έχει το ένα μάτι στο ρολόι για να «μπαίνει» σε κάθε μάθημα τη σωστή ώρα.

Δεν είναι δύσκολο, θα πει κανείς. Είναι όμως κάτι παραπάνω από πριν. Μια πρόσθετη έγνοια, ένα επιπλέον άγχος, που σε κανέναν δεν χρειάζεται και κυρίως τίποτα δεν προσφέρει.

Το κυριότερο που χάνουμε όμως δεν έχει να κάνει με το μάθημα, αλλά με ό,τι γίνεται ή πλέον δεν γίνεται πριν και μετά από αυτό.

Το σχολείο, πέρα από χώρος διδασκαλίας, είναι και χώρος κοινωνικοποίησης.

Οι μαθητές συνυπάρχουν με συνομήλικούς τους, δημιουργούν φιλίες και δίκτυα υποστήριξης, δοκιμάζουν τις κοινωνικές συμβάσεις και τα όριά τους, μαθαίνουν να λένε να δικά τους, να συνεργάζονται, να διαφωνούν, να μαλώνουν και να τα ξαναβρίσκουν. Γίνονται βέβαια σε κάποιο βαθμό και στη διάρκεια του μαθήματος αυτά, αλλά δεν αντικαθιστούν όσα γίνονται στο διάλειμμα, όταν η επαφή των μαθητών μεταξύ τους είναι άμεση, χωρίς τη διαμεσολάβηση και τη στενή επιτήρηση του εκπαιδευτικού.

Είναι από τα στοιχεία που πιο πολύ κινδυνεύουν σε περίοδο αυστηρού «lock down».

Ενδεικτικά, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας μιλούσε την άνοιξη για την ανάγκη να βρεθούν τρόποι και εργαλεία για να καταστεί δυνατή η συνεχιζόμενη επαφή των παιδιών μεταξύ τους. Δυστυχώς, με τον τρόπο που οργανώνουμε τώρα την τηλεκπαίδευση έχουμε καταργήσει το πολύτιμο κοινωνικό μέρος του διαλείμματος. Η σύνδεση της τάξης «πάει πακέτο» με τον εκπαιδευτικό και όταν τελειώσει το μάθημα, κάνει καθείς και καθεμία ατομικό, μοναχικό διάλειμμα στο σπίτι, πριν συνδεθεί στην επόμενη ψηφιακή τάξη για μάθημα.

Πόσο πιο απλό θα ήταν να υπάρχει ένας σταθερός σύνδεσμος για κάθε τάξη!

Θα έμπαιναν οι μαθήτριες και οι μαθητές, ίσως και λίγο πιο νωρίς το πρωί, όπως πάνε πιο νωρίς και στο σχολείο να δουν τους φίλους τους. Θα έμπαιναν και θα έβγαιναν οι εκπαιδευτικοί για τα μαθήματα και ανάμεσα οι συνδέσεις θα έμεναν ανοιχτές, να λένε τα παιδιά τα δικά τους, να νιώθουν σαν να είναι στο σχολείο τους. Στο δικό τους σχολείο. Αυτό που αγαπούν. Αυτό που εκτός από μαθήματα έχει και φίλους, πλάκες, παρεξηγήσεις, παιχνίδι, έρωτες, σκανδαλιές. Αυτό που μαζί με το μάθημα έχει και ζωή.

Είναι αδιαμφισβήτητο πως σε συνθήκες τηλεκπαίδευσης κάτι σημαντικό χάνεται στην εκπαιδευτική διαδικασία.

Δεν υπάρχει όμως κανένας λόγος να χάνεται τελείως και η προσωπική επαφή. Ακόμη και αν δεν καταφέρουμε να σώσουμε το μάθημα, αξίζει να προσπαθήσουμε να σώσουμε κάτι από το διάλειμμα.

Γιατί μαζί με το πνεύμα των παιδιών αξία έχει και η ψυχή τους.

Μανόλης Γουάλλες
Αναπληρωτής Καθηγητής Πολιτισμικής και Εκπαιδευτικής Πληροφορικής
Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου

Όλες οι ειδήσεις σήμερα

Προβληματισμός για το άνοιγμα των σχολείων

ΑΣΕΠ - ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ: Πιστοποίηση Αγγλικών έως και C2 με ΤΗΛΕΞΕΤΑΣΗ μόνο σε Reading - Listening

ΜΟΡΙΟΔΟΤΟΥΜΕΝΟ σεμινάριο στην ΕΙΔΙΚΗ ΑΓΩΓΗ Σχολική Ψυχολογία, Διαπολιτισμική με ΜΕΓΑΛΗ ΕΚΠΤΩΣΗ

ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΣΗ Η/Υ για τον ΑΣΕΠ σε 10 ημέρες εξ αποστάσεως με ΔΩΡΕΑΝ ΕΠΑΝΕΞΕΤΑΣΕΙΣ

ΈΚΠΤΩΣΗ  σε σεμινάρια μοριοδοτούμενα του Παν.Αιγαίου έως 25 Ιανουαρίου - 385 ευρώ 

σχετικά άρθρα

Εκπαιδευτικοί: Παράλλογες αποφάσεις για την καλλιτεχνική εκπαίδευση
Εκπαιδευτικοί: Παράλλογες αποφάσεις για την καλλιτεχνική εκπαίδευση
Οι καλλιτεχνικές σχολές (χορού, θεάτρου, κινηματογράφου) μένουν κλειστές, ενώ τα αντίστοιχα μαθήματα στο σχολείο θα διδάσκονται κανονικά
Εκπαιδευτικοί: Παράλλογες αποφάσεις για την καλλιτεχνική εκπαίδευση
ΚΙΝΑΛ: Επικίνδυνος ο παραλληλισμός Χούντας - Πανεπιστημιακής Αστυνομίας
ΚΙΝΑΛ: Επικίνδυνος ο παραλληλισμός Χούντας - Πανεπιστημιακής Αστυνομίας
Σχόλιο του εκπροσώπου τύπου του ΚΙΝΑΛ, Παύλου Χρηστίδη, σε αναφορά του υφυπουργού Παιδείας, Άγγελου Συρίγου, για τη Χούντα
ΚΙΝΑΛ: Επικίνδυνος ο παραλληλισμός Χούντας - Πανεπιστημιακής Αστυνομίας