Η Αρχή της Διαψευσιμότητας στα Θρησκευτικά
Γιάννης Σπυράλατος

Ο Πλάτωνας περίμενε στη στάση της Ακαδημίας. Το 221 για τα Ιλίσια πεδία αργούσε. Ψιλόβρεχε, και το μποτιλιάρισμα επέτεινε την προσμονή στην Αφετηρία της Γνώσης. Φθινοπώριασε είπε ο Αυγουστίνος, άλλαξε ο Καιρός, έρχονται μπόρες. Καιρός να στρωθούμε για την εξεταστική. Εποχή που φθίνουν οι οπώρες έπεσαν όλες μαζί οι εξεταστικές και οι αξιολογήσεις…

Στο περίπτερο της στάσης, οι ειδήσεις κρεμασμένες στα μανταλάκια, διέδιδαν το κλίμα των ημερών: «Ιερός πόλεμος για τα Θρησκευτικά». «Ο Ιερώνυμος έφαγε τον Φίλη».

Ο Πλάτωνας αγχωμένος με την Ιστορία και τη Φιλοσοφία της Επιστήμης κρυφοκοίταγε βιαστικά τις σημειώσεις για το μάθημα που θα έδινε στο ΜΙΘΕ. Του έμεναν μόνο δύο ώρες για να έρθει κατά πρόσωπο με τον Γαβρόγλου και τον Πόππερ. Ήθελε να τους καθαρίσει και τους δύο για να πάρει πτυχίο. Αρκετά με βασανίσανε, μονολόγησε. Ο φίλος του Αυγουστίνος, δεινός Θεολόγος, φαινόταν σίγουρος για τον εαυτό του. Δεν τον ένοιαζε ο χρόνος. Τον είχε νικήσει στις «Εξομολογήσεις» του. Ατάραχος, σκούντηξε τον Πλάτωνα, δείχνοντας το 221 να πλησιάζει στην αφετηρία. Σπρώχτηκαν λίγο και ανέβηκαν στο λεωφορείο. Θεολόγοι, φιλόσοφοι και ιστορικοί της επιστήμης συζητούσαν για το θέμα της ημέρας: Τα νέα Θρησκευτικά. Λίγο περίεργο μου φαίνεται, είπε ο Πλάτωνας στον Αυγουστίνο, να ενδιαφέρονται τόσο έντονα σήμερα οι άνθρωποι για τον Θεό ή μήπως δεν έχουν ακούσει ακόμη για τον Ορθολογισμό;

Ο Αυγουστίνος του γέλασε και τον πείραξε. Βρε Πλάτωνα, αφού ξέρεις, ο ορθολογισμός του Ακινάτη είναι στα λατινικά και ακολουθεί τα βήματα του μαθητή σου. Ο Πλάτωνας απόρησε. Ο Αριστοτέλης ξεπερασμένος; Μάλλον. Οι σημειώσεις του Γαβρόγλου και του Μπαλτά το αποδεικνύουν οριστικά. Η επιστημονική επανάσταση του 17ου αιώνα είχε βάλει ταφόπλακα οριστικά στον Αριστοτελισμό.